Terwijl Washington spreekt over overwinning en vrede, groeit achter de schermen de angst voor iets veel groters: een langdurige oorlog met Iran, Amerikaanse grondtroepen in het Midden-Oosten, een mogelijke dienstplicht en een escalatie die volgens Tucker Carlson kan eindigen in een generatielange mondiale crisis. In een uitgebreide YouTube rapportage door Redacted News gepresenteerd door Clayton Morris wordt Carlson neergezet als een van de grootste anti-oorlogsstemmen binnen de alternatieve media. Juist vanwege zijn felle verzet tegen de oorlog in Oekraïne en zijn kritiek op interventiepolitiek zou hij volgens de uitzending een ongemakkelijke stem zijn geworden voor de gevestigde orde.
De uitzending opent met de stelling dat president Trump publiekelijk zegt dat de oorlog tegen Iran snel moet worden afgerond. De boodschap lijkt simpel: de Verenigde Staten hebben gewonnen, dus het is tijd om zich terug te trekken. Volgens Redacted is de realiteit echter anders. Israël zou geen snelle afronding willen, maar volledige vernietiging van de Iraanse staatsstructuur. Dat zou volgens de analyse onmogelijk zijn met alleen luchtaanvallen. Regime change via bombardementen heeft volgens Carlson historisch nooit gewerkt. Daarvoor zijn altijd laarzen op de grond nodig.
Daar zit volgens hem meteen het gevaar. Israël heeft volgens de uitzending ongeveer 170.000 actieve militairen en ongeveer 150.000 reservisten. Iran beschikt over een leger dat ongeveer drie keer zo groot is. Dat betekent dat Israël dit niet alleen kan uitvoeren en de Verenigde Staten nodig heeft voor daadwerkelijke regimewisseling. Senator Richard Blumenthal waarschuwde na een besloten briefing met het Witte Huis openlijk voor precies dat scenario: Amerikaanse zonen en dochters op Iraanse bodem.
Parallel daaraan wordt gewezen op een andere ontwikkeling: de hernieuwing van de involuntary draft binnen de National Defense Authorization Act. Volledige invoering vereist nog goedkeuring van het Congres, maar volgens de uitzending zou tegen het einde van het jaar een onvrijwillige dienstplicht mogelijk kunnen worden. Dan McAdams van het Ron Paul Institute noemt dit overduidelijk ongrondwettelijk. Volgens hem ligt daarachter de veronderstelling dat de overheid eigenaar is van het lichaam van de burger, alsof de burger eigendom van de staat is.
Tucker Carlson stelt dat de gevolgen van deze oorlog vanaf het begin voorspelbaar waren. Hij wees daar al in juni 2025 op. Hij waarschuwde dat Iran een groot arsenaal aan ballistische raketten heeft gericht op Amerikaanse bases en energie-infrastructuur van bondgenoten. Hij voorspelde dat een oorlog Iran verder richting China en Rusland zou duwen en dat Trump-kiezers zich verraden zouden voelen. Volgens Redacted blijken deze voorspellingen nu uit te komen.
Carlson zelf weigert dat een overwinning te noemen. Hij zegt dat hij geen victory lap wil nemen omdat de verliezen voor de Verenigde Staten te groot zijn. Hij noemt verstoringen van de wereldwijde energievoorziening, schade aan de Amerikaanse economie, het verlies van controle over de Perzische Golf en mogelijk zelfs het einde van Amerikaanse militaire bases in de Golfstaten. Hij stelt dat dit uiteindelijk leidt tot een krimp van het Amerikaanse imperium. Volgens hem is het denkbaar dat China over enkele jaren de Straat van Hormuz beveiligt en mogelijk de plaats inneemt van de VS in de regio.
De Straat van Hormuz vormt in deze analyse het absolute zenuwcentrum. Niet alleen olie, maar ook petrochemische producten, kunstmest en andere essentiële grondstoffen lopen via deze route. Aziatische landen zoals China, Japan en Zuid-Korea zijn daar direct afhankelijk van. Carlson stelt dat de wereld een groot belang heeft bij snelle beëindiging van dit conflict, maar dat de VS die rol niet meer geloofwaardig kan vervullen. Amerikaanse diplomatie wordt volgens hem wereldwijd gezien als de dekmantel voor oorlog.
Intussen publiceert de nieuwe Iraanse leider volgens de uitzending een eerste harde verklaring. De Straat van Hormuz zou worden gesloten totdat de Verenigde Staten smeken. Amerikaanse bases in de regio moeten sluiten of zullen worden aangevallen. Elke gedode burger wordt een reden voor vergelding. Dat staat haaks op Trumps uitspraak dat de oorlog al gewonnen zou zijn. Carlson noemt ook Trumps suggestie over mogelijke inzet van kernwapens escalatoir en niet gericht op consensus.
Een van zijn grootste zorgen is dat Israël, wanneer het zich militair bedreigd voelt en raketverdediging tekortschiet, uiteindelijk zelf naar massavernietigingswapens grijpt. Hij zegt expliciet dat de Verenigde Staten tegen de regering van Benjamin Netanyahu moeten zeggen dat kernwapens absoluut geen optie zijn. Volgens hem zou dat een kettingreactie kunnen veroorzaken die letterlijk het einde van de wereld betekent.
In dat kader komt Carlson uitgebreid terug op het begrip Amalek, dat Netanyahu volgens hem herhaaldelijk gebruikt sinds 7 oktober en opnieuw bij de bombardementen op Iran. Carlson legt uit dat Amalek verwijst naar de Amalekieten uit het Oude Testament, waar volgens 1 Samuel 15 de opdracht wordt gegeven om hen volledig uit te roeien: mannen, vrouwen, kinderen, zuigelingen en zelfs vee. Hij noemt dit expliciet genocide en stelt dat een dergelijke gedachte volledig strijdig is met christelijke theologie en westerse beschaving. Volgens hem is het idee dat een westerse bondgenoot zich op zo’n concept beroept fundamenteel verontrustend.
Hij verbindt dat aan een bredere morele verschuiving. Volgens Carlson is het principe dat individuen verantwoordelijk zijn voor hun eigen daden en niet voor de daden van hun familie of bloedlijn de basis van de westerse beschaving. Collectieve schuld en collectieve straf zijn volgens hem het tegenovergestelde van rechtvaardigheid. Hij stelt dat wanneer samenlevingen accepteren dat hele bevolkingsgroepen mogen worden gestraft voor de daden van enkelen, de fundering van mensenrechten verdwijnt.
Een ander zwaar punt in het gesprek is kunstmatige intelligentie in oorlogvoering. Carlson zegt dat hij weet van lopende conflicten waarin targeting-beslissingen door machines worden genomen zonder menselijke eindgoedkeuring. Hij noemt dat een van de meest schokkende ontwikkelingen van de afgelopen maanden. Volgens hem is dat een fundamentele verandering: identify, kill, zonder menselijk geweten op het laatste moment.
Over de aanval op een meisjesschool bij een Iraanse militaire basis zegt hij dat hem is verteld dat in dat specifieke geval wel een mens op de knop drukte, maar dat AI overal in het proces aanwezig was. Zijn echte vraag is waar de coördinaten vandaan kwamen. Omdat veel signal intelligence uit Iran door Israël wordt vertaald en verwerkt, stelt hij dat daar een ernstig belangenconflict ontstaat. Israël wil totale vernietiging van Iran, terwijl de VS volgens hem vooral uit de oorlog wil ontsnappen. Dat betekent dat de partner die informatie levert mogelijk een heel ander einddoel heeft.
Daarmee komt hij op een kernpunt: volgens Carlson heeft Israël doelen die fundamenteel verschillen van Amerikaanse doelen. Toch kreeg Netanyahu volgens hem feitelijk de beslissende invloed. Hij zegt dat vrijwel alle druk voor deze oorlog van buiten het Witte Huis kwam, direct vanuit Netanyahu, en dat de dreiging dat Israël het anders zelf zou doen uiteindelijk doorslaggevend was. Carlson noemt dat absurd omdat een cliëntstaat volgens hem niet de strategische richting van een supermacht zou mogen bepalen.
Vanuit datzelfde perspectief kijkt Tucker naar binnenlandse controle. Oorlog versnelt volgens hem maatschappelijke veranderingen sneller dan wat dan ook. Hij verwijst naar Churchill die tijdens de Tweede Wereldoorlog politieke tegenstanders liet opsluiten en naar Roosevelt die Japanse Amerikanen internering oplegde. Oorlog maakt samenlevingen toleranter voor brutaliteit, zowel richting vijanden als richting eigen burgers. Daarom waarschuwt hij voor technologische controle, mass surveillance en systemen die dissidentie automatisch kunnen onderdrukken.
Hij noemt expliciet autonome wapens en mass surveillance binnen de Verenigde Staten als rode lijnen die zowel constitutioneel als moreel onacceptabel zijn. Volgens hem staan overheden voor drie keuzes: burgers echt helpen, een opstand riskeren of technologie gebruiken om mensen te controleren en hun verzet te neutraliseren.
Ook propaganda krijgt veel aandacht. Volgens Redacted probeert het Witte Huis oorlog te verkopen via popcultuur, videogames en heroïsche militaire framing. Als voorbeeld tonen ze oude Disney-propaganda uit 1942 waarin Donald Duck belastingen promoot als patriottische plicht om “the axis” te verslaan. Carlson zegt dat propaganda alleen werkt als er al een fundament ligt. Volgens hem heeft niemand zelfs maar geprobeerd uit te leggen waarom de Amerikaanse bevolking oorlog tegen Iran zou moeten steunen. Dat vindt hij juist nog zorgwekkender: de boodschap lijkt te zijn dat het publiek niet eens meer hoeft te worden overtuigd.
Mainstream media krijgen eveneens harde kritiek. Volgens Carlson is oorlog de echte rode lijn. Je kunt over allerlei onderwerpen controversieel zijn, maar zodra je publiekelijk vraagt waarom Amerika oorlog voert tegen Rusland of Iran, ontstaat echte paniek binnen nieuwsorganisaties. Hij zegt dat veel presentatoren simpelweg scripts voorlezen, oorlog spannend vinden zonder de realiteit ervan te kennen, en vooral begrijpen dat hun toegang tot macht afhankelijk is van gehoorzaamheid.
Hij noemt specifiek dat media de cijfers over gewonde en gedode Amerikaanse militairen traag en onvolledig brengen. Reuters meldde 140 gewonde soldaten, later bevestigd door het Pentagon, waaronder ernstige traumatische hersenletsels. Volgens hem wordt de echte menselijke prijs verborgen achter bureaucratische taal. Special forces en SEAL teams worden volgens hem bovendien veel vaker ingezet dan reguliere troepen, wat het publiek nauwelijks ziet.
Misschien zijn grootste geopolitieke zorg ligt echter in Jeruzalem. Carlson zegt dat beelden van een raketinslag vlak bij de Dome of the Rock en het Al-Aqsa-complex hem al jaren bezighouden. Als dat complex vernietigd zou worden, samen met de gouden koepel boven de foundation stone, dan zou dat volgens hem een generatielange mondiale oorlog ontketenen, mogelijk zelfs een nucleaire uitwisseling. Hij noemt het beschermen van die plek een absolute prioriteit voor de Amerikaanse regering, niet uit religieuze voorkeur, maar omdat vernietiging ervan “het einde van de wereld zoals wij die kennen” zou kunnen betekenen.
Tuckers’s conclusie is hard: alles draait om controle over informatie, controle over perceptie en controle over gehoorzaamheid. Volgens Carlson is oorlog niet alleen een strijd op het slagveld, maar vooral een strijd om het narratief. Wie bepaalt wat waarheid is, bepaalt uiteindelijk wie mag handelen en wie moet gehoorzamen.
In deze Redacted-compilatie wordt Tucker Carlson neergezet als iemand die waarschuwt dat de grootste dreiging niet alleen in Iran ligt, maar in de bereidheid van westerse regeringen om oorlog, technologie, propaganda en morele uitzonderingen te normaliseren. Volgens hem begint het echte gevaar op het moment dat burgers accepteren dat alles wat hen verteld wordt vanzelfsprekend waar is. Dan is de oorlog al gewonnen, niet op het front, maar in het hoofd van de bevolking.■
Bron: Redacted News.
