Huisarts Rob Elens voor coronacommissie: “Ik wil excuus van Hugo de Jonge”.

De verhoren van de parlementaire coronacommissie kregen op 17 juni een opvallend moment toen huisarts Rob Elens uitgebreid zijn ervaringen deelde over de periode waarin hij tijdens de coronacrisis patiënten behandelde en tegelijkertijd onderwerp werd van onderzoeken door de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ). Tijdens zijn verhoor sprak Elens openlijk over de druk die hij naar eigen zeggen heeft ervaren vanuit overheid en toezichthouders. Daarbij richtte hij zich nadrukkelijk op voormalig minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge.

Het onderwerp kwam uitgebreid aan bod in een YouTube clip uitgebracht door Mooie Mensen van Dilys. In dat verslag werd het verhoor getoond van Elens en de gebeurtenissen benoemd die volgens hem hebben geleid tot jaren van juridische en professionele strijd.

Rob Elens werd tijdens het verhoor bevraagd over zijn gebruik van hydroxychloroquine bij patiënten met covid-19. Volgens de beschikbare informatie begon zijn zoektocht naar behandelmethoden in een periode waarin hij zag dat oudere patiënten die naar de intensive care werden doorgestuurd vaak overleden. Elens verklaarde dat hij op zoek ging naar alternatieven en uiteindelijk uitkwam bij hydroxychloroquine als mogelijke behandeling.

Een belangrijk onderdeel van het verhoor draaide om zijn overtuiging dat de inspectie mogelijk handelde onder invloed van politieke aansturing. Tweede Kamerlid Annelote Lammers verwees daarbij naar een eerder interview van Elens met De Gelderlander uit februari 2024. Daarin had hij aangegeven het vermoeden te hebben dat de inspectie opereerde in opdracht van minister Hugo de Jonge.

Toen hem werd gevraagd waar dat vermoeden vandaan kwam, verwees Elens naar openbaar geworden documenten en e-mailwisselingen die via Woo-verzoeken naar buiten waren gekomen. Volgens hem bevatten deze documenten communicatie waarin werd gesproken over de mogelijkheden voor de inspectie om in te grijpen tegen een huisarts die hydroxychloroquine voorschreef.

Tijdens zijn toelichting citeerde Elens passages waarin volgens hem werd gesproken over overleg tussen het ministerie en de inspectie. Hij verwees onder meer naar teksten waarin werd besproken welke mogelijkheden de IGJ zou hebben om op te treden tegen een huisarts die hydroxychloroquine gebruikte bij de behandeling van coronapatiënten.

Het emotionele hoogtepunt van het verhoor volgde toen Elens beschreef welke gevolgen de gebeurtenissen volgens hem hadden gehad voor zijn professionele en persoonlijke leven. Hij verklaarde dat het voor hem traumatiserend was geweest om als arts onderwerp te worden van politieke aandacht en publieke discussie.

Volgens Elens had niet alleen hijzelf daaronder geleden, maar ook zijn collega’s en zijn gezin. Hij vertelde dat hij in de publieke discussie werd weggezet als kwakzalver en verwees naar politieke moties en discussies waarin zijn werkwijze ter discussie werd gesteld.

“Ik vind het zeer pijnlijk,” verklaarde hij tijdens het verhoor. Vervolgens formuleerde hij een duidelijke wens richting de voormalige minister. “Ik wil excuus voor deze actie die hij heeft gedaan.” Daarnaast verwees hij naar een boete van 12.500 euro die volgens hem nog steeds boven zijn hoofd hing. Ook die sanctie zou volgens hem moeten verdwijnen.

zie ook:

Op vragen over de oorsprong van zijn vermoedens benadrukte Elens dat niet alleen documenten een rol speelden. Hij vertelde ook over gesprekken met medewerkers van de inspectie. Daarbij speelde volgens hem lichaamstaal een belangrijke rol.

Elens verklaarde dat hij tijdens gesprekken met vertegenwoordigers van de inspectie het gevoel kreeg dat zij uitspraken deden die niet volledig overeenkwamen met hun eigen overtuigingen. Volgens hem ontstond daardoor de indruk dat zij werkten vanuit een vooraf bepaalde opdracht of boodschap.

Daarnaast beschreef hij verschillende contacten met de inspectie als intimiderend. Hij vertelde dat inspecteurs onaangekondigd bij zijn praktijk verschenen tijdens een drukke periode waarin hij bezig was met griepvaccinaties en tegelijkertijd een collega thuis zat met corona.

Volgens Elens eisten inspecteurs op dat moment direct tijd voor gesprekken over QR-codes en andere onderwerpen. Hij gebruikte tijdens het verhoor expliciet het woord “intimiderend” om deze ervaringen te omschrijven.

Later in het verhoor kwam opnieuw de inhoud van openbaar geworden documenten aan bod. Daarbij werd verwezen naar uitspraken waarin bezorgdheid werd geuit over artsen die volgens bepaalde betrokkenen de vaccinatiebereidheid zouden ondermijnen. In die context werden vragen gesteld over waarom dergelijke artsen hun beroep nog mochten uitoefenen.

Elens gaf aan dat dergelijke uitspraken voor hem bevestigden dat er sprake was van een bredere bestuurlijke houding tegenover artsen die afweken van het dominante beleid rond vaccinatie en behandeling.

Op vragen van Annelote Lammers verklaarde hij verder dat de inspectie normaal gesproken in actie komt naar aanleiding van meldingen van patiënten, familieleden of andere betrokkenen. Volgens Elens waren er echter geen meldingen tegen hem ingediend toen de inspectie contact met hem opnam.

Hij vertelde dat hij al twee dagen na het publiceren van een video door de inspectie werd benaderd. Dat voedde volgens hem zijn vermoeden dat er andere krachten meespeelden dan reguliere klachtenprocedures.

De juridische procedures die volgden kwamen eveneens uitgebreid aan bod. Elens vertelde dat de inspectie uiteindelijk een tuchtzaak tegen hem startte. Volgens zijn verklaring werd hem na verloop van tijd gevraagd of hij hydroxychloroquine nog steeds voorschreef. Toen hij bevestigde dat hij dit bij een aantal patiënten had gedaan, ontstond volgens hem een traject waarin dossiers werden opgevraagd en verdere stappen werden gezet.

Journalist Marianne Zwagerman sprak op sociale media haar steun uit voor de huisarts. Zij omschreef hem als een arts die volgens haar probeerde mensen te helpen onder moeilijke omstandigheden.

De coronacommissie zette met het verhoor van Rob Elens opnieuw een hoofdstuk uit de coronaperiode centraal waarin medische keuzes, overheidsbeleid, toezicht en persoonlijke gevolgen samenkomen. Het optreden van Elens maakte duidelijk dat de gebeurtenissen uit die periode voor betrokkenen nog altijd grote betekenis hebben. Zijn oproep voor excuses, zijn kritiek op de gang van zaken rondom inspectieonderzoeken en zijn beschrijving van de impact op zijn leven vormden de rode draad van een verhoor dat een nieuwe bijdrage levert aan de reconstructie van de coronajaren in Nederland.■