Wie langs de besneeuwde promenade van Davos loopt tijdens het World Economic Forum, ziet een wereld waar macht, geld en beleid samenkomen in strak geregisseerde bijeenkomsten. Tussen de afgeschermde congreszalen en tijdelijke ‘houses’ van landen en organisaties bewoog zich in januari 2026 een kleine Nederlandse journalistieke ploeg van Lighthouse TV. Wat begon als verslaggeving vanaf de rand van het forum, eindigde in confrontaties, onbeantwoorde vragen en een onverwachte uitzetting uit het zogeheten Ukraine House, waarbij zelfs paspoorten moesten worden ingeleverd.
Journalist Jonathan Krispijn is in Davos aanwezig om, namens Lighthouse TV, verslag te doen van openbare bijeenkomsten rondom het World Economic Forum. Omdat alleen geaccrediteerde mainstream media toegang krijgen tot het centrale congresgebouw, bleef de reportage beperkt tot publieke locaties en randprogramma’s. Volgens Krispijn bood juist die omgeving ruimte om machthebbers en betrokkenen rechtstreeks vragen te stellen die volgens hem zelden in reguliere persconferenties worden gesteld.
Een van de eerste gesprekken vond plaats met aanwezigen die Davos bezoeken om trends en beleidsrichtingen te volgen. Zo sprak Krispijn met een schrijver en columnist die jaarlijks naar Davos komt om, naar eigen zeggen, inzicht te krijgen in de ideeën die hier worden geformuleerd en die later invloed hebben op het dagelijks leven van mensen. Volgens deze gesprekspartner worden de meest openhartige gesprekken niet gevoerd in de grote plenaire zalen, maar juist informeel, in hotels en cafés, waar deelnemers vrijuit spreken over wat hen naar het World Economic Forum trekt.
Ook sprak Lighthouse TV met een hedgefonds-eigenaar, die aangaf Davos te bezoeken om vroegtijdig informatie te krijgen over economische en financiële ontwikkelingen. Hij verklaarde dat gesprekken met regeringsvertegenwoordigers en CEO’s inzicht geven in toekomstige marktbewegingen en dat dergelijke informatie in zijn sector van groot belang is.
In datzelfde gesprek kwamen onderwerpen als eerdere investeringsadviezen, marktbewegingen en de rol van grote spelers in de wereldeconomie aan bod, zonder dat deze verder werden onderbouwd met documentatie.
De aandacht van Lighthouse TV verplaatste zich vervolgens naar het Ukraine House, een publieke locatie waar panelgesprekken werden georganiseerd met onder meer vertegenwoordigers van Oekraïne en internationale instellingen. In het gebouw werden volgens de reportage ook AI-gegenereerde beelden vertoond die laten zien hoe Europese steden eruit zouden kunnen zien bij een Russische aanval. Deze beelden werden gepresenteerd als toekomstscenario’s en vormden de visuele achtergrond van de bijeenkomsten.
Tijdens een panel stelde Krispijn vragen aan de Oekraïense vicepremier over het verbieden of schorsen van elf politieke partijen in Oekraïne. De vraag was waarom deze partijen waren verboden en hoe dat zich verhoudt tot democratische principes. Volgens de reportage reageerde de vicepremier niet inhoudelijk op de vraag en zou hij tijdens het panel direct zijn telefoon hebben gepakt om berichten te sturen, waarna geen antwoord volgde.
In een later moment probeerde Krispijn dezelfde vraag opnieuw te stellen, maar de vicepremier liep door zonder in te gaan op de kwestie.
Ook andere machthebbers werden aangesproken. Zo stelde Krispijn een vraag aan de algemeen directeur van het Internationaal Monetair Fonds over de rol van centrale banken en de mate waarin zij via digitale valuta zouden kunnen sturen hoe burgers hun geld besteden. Volgens de beelden bleef ook deze vraag onbeantwoord, waarna de IMF-directeur vertrok naar een volgende afspraak.
Een andere confrontatie vond plaats met een Oekraïense militair in het Ukraine House. Krispijn stelde vragen over de ontploffing van de Nord Stream-gaspijpleiding en de gevolgen daarvan voor gasprijzen en energiearmoede in Nederland. De militair gaf aan niet te weten wie verantwoordelijk was voor de aanslag en benadrukte vooral de milieuschade en verwoesting die de oorlog in Oekraïne volgens hem dagelijks veroorzaakt. Op de herhaalde vraag wie baat had bij het opblazen van de pijpleiding, volgde geen concreet antwoord.
De spanningen liepen verder op toen de journalist bleef doorvragen. Uiteindelijk werd hij aangesproken door aanwezige beveiliging of organisatieleden met het verzoek het gesprek te beëindigen. Kort daarna volgde een ingrijpender maatregel: Krispijn en de Lighthouse TV-crew moesten het Ukraine House verlaten en hun paspoorten afgeven voor controle. Volgens de reportage werden paspoortgegevens gescand en vastgelegd, waarna de crew de locatie moest verlaten.
De gebeurtenissen in Davos laten zien hoe beperkt de ruimte voor kritische vragen kan zijn buiten de geaccrediteerde perskanalen. Lighthouse TV opereerde zichtbaar aan de rand van het World Economic Forum, maar wist desondanks gesprekken te voeren met uiteenlopende aanwezigen: van investeerders en opiniemakers tot vertegenwoordigers van internationale instellingen en Oekraïense officials. Tegelijkertijd tonen de beelden dat herhaald doorvragen over gevoelige onderwerpen, zoals partijverboden, energie-infrastructuur en financiële controle, kan leiden tot ontwijkende reacties of het volledig uitblijven van antwoorden.
De reportage van Lighthouse TV, met Jonathan Krispijn als interviewer, biedt daarmee een feitelijk verslag van wat er gebeurt wanneer niet-geaccrediteerde media zich begeven in de directe nabijheid van mondiale besluitvorming. Zonder toegang tot de hoofdzaal, maar wel aanwezig in de publieke ruimtes, werd zichtbaar waar de grenzen lagen van openheid en dialoog tijdens het forum in Davos.
Wat resteert, is het beeld van een journalist die vragen stelt, deuren die gesloten blijven en een paspoort dat tijdelijk in andere handen belandt, een momentopname van hoe macht en media elkaar ontmoeten op een plek waar de wereld wordt besproken.■
