Illustratieve cartoon met Jeffrey Epstein en Bill Gates centraal, omringd door geld, e-mails, medicatie, mediabeelden van The Young Turks en een tweet van James Goddard, verwijzend naar onthullingen uit de Epstein-dossiers.

Jeffrey Epstein aan Bill Gates: de volledige inhoud van een vertrouwelijke breuk, woord voor woord.

Het begint niet met afstandelijke formuleringen of juridisch taalgebruik, maar met een persoonlijke aanhef: “dear bill”. In een e-mail gedateerd 18 juli 2013 richt Jeffrey Epstein zich rechtstreeks tot Bill Gates. Wat volgt is een lange, ononderbroken tekst waarin Epstein beschrijft hoe volgens hem een vriendschap van meer dan zes jaar, een professionele samenwerking en…

Lees meer
Cartoonillustratie van Rypke Zeilmaker in een Café Weltschmerz-studio, terwijl hij het boek Een engel op je pad toont, omringd door scènes van vermeende engeleninterventies zoals verkeersreddingen, beschermengelen en symbolische licht- en schaduwfiguren.

Maar engelen bestaan wél.

Wie op kerstavond gedachteloos langs een podcast zapt, verwacht warmte, muziek en misschien een voorspelbaar verhaal. De kerstuitzending van Café Weltschmerz, gepresenteerd door Rypke Zeilmaker, kiest een andere opening. Met hoorbare ironie richt hij zich tot zijn publiek en plaatst hij direct het thema op tafel: de bewering dat engelen niet zouden bestaan. Volgens Zeilmaker…

Lees meer
Cartoonillustratie van een podcastgesprek tussen Jorn Luka en Dries van Langenhove, omringd door symbolen van media-aandacht, universiteiten, gerechtelijke procedures, politie-invallen en politieke controverse in België.

Van student tot staatsvijand: het verhaal van Dries van Langenhove.

Het begint niet met een schandaal, een inval of een rechtbank, maar met een jongen uit Opwijk, een plaats nabij Brussel. Een gewone jeugd, zo beschrijft hij het zelf. Geen politieke dynastie, geen machtsbasis, geen netwerk. En toch mondt dat begin jaren later uit in huiszoekingen, antiterreureenheden, een langdurig juridisch proces en een veroordeling die…

Lees meer
Illustratie van een ronde tafel met een wereldkaart, omringd door anonieme machtsfiguren, met daaromheen beelden van historische opiumhandel, moderne drugshandel, energie-infrastructuur, financiële markten en geopolitieke instituties.

Opium, cocaïne en macht: een elite die al decennia profiteert.

Een centraal begrip in die analyse is de Club van Rome. Coleman plaatst deze organisatie volgens Rypke in het hart van wat hij ziet als moderne machtsstructuren. De kern van die visie is dat een groot deel van de wereldbevolking wordt beschouwd als “useless eaters”* en dat bevolkingsreductie, in welke vorm dan ook, acceptabel of…

Lees meer