Er komt iets heel heftigs op ons af. Niet alleen de financieel-economische druk die de komende maanden zichtbaar wordt, maar ook wat AI begint te doen, terwijl de economie onderdeel wordt van totale oorlogsvoering via de weaponization of the dollar en de economie. Die waarschuwing opende de YouTube-reportage van De Nieuwe Wereld, gepresenteerd door Marlies Dekkers, op 30 augustus 2026 in NvdW #2352 met Jelle van Baardewijk en Ad Verbrugge. Inflatie wordt heftiger, huren en logistiek zijn hoog, bedrijven moeten snijden in loonkosten. Toen een muur viel, was duidelijk van wie men aan de andere kant wilde behoren. Volgens de gasten is dat een totale overschatting van de positie van Amerika. Welkom bij Nieuws van de Week, zei Dekkers. Er was genoeg te bespreken. En het begon dichter bij huis dan de dollar.
De Haagse begroting, Box 3 en de tanktax.
Van Baardewijk zei dat het gemiddeld verbazingwekkend goed gaat met de Nederlandse portemonnee en dat we nog boven in de bubbel zitten, al geldt dat niet voor iedereen. Den Haag moet een begrotingssluiting krijgen. Rob Jette moet de rijksbegroting voor Prinsjesdag rondkrijgen. Drie dossiers spelen. WW en VIA zijn bezuinigingsposten; JA21 en VVD willen dat, PVV niet. Bij stikstof wil BBB dat de schroeven verder losgaan, PVV is tegen en D66 heeft twijfels. Box 3 betekent dat wie aandelen of een goudportefeuille heeft over twee jaar over virtuele winsten belasting betaalt, rond de 30 procent. Minister Eelco Heinen wil dat voorstel terugtrekken; het gaat er niet doorheen komen. De verwachting is regeren over rechts met SGP, JA21 en in de Eerste Kamer BBB. Over de rechteras komen vakbonden in opstand, met stakingen in treinen en publieke voorzieningen dit najaar. De begroting wordt rond zonder inhoudelijke visie. Kind van de rekening worden WW en vooral VIA. De grote bezuinigingen zijn nodig voor de tanktax, voor de oorlog. De Haagse sluiting is Ć©Ć©n spel. Verbrugge zei dat Europa al veel langer in een andere werkelijkheid leeft.
Bureaucratie, droomidentiteit en inflatie.
De Rhine Group is door Draghi in het leven geroepen: 55 mensen uit bedrijfsleven, tech en wetenschap, onder leiding van CEO Louis Cariscano. Europa heeft talent maar krijgt het niet efficiƫnt bij elkaar. Mensen uit het bedrijfsleven gaan weg door te veel belasting en regelgeving. Draghi wil een grote pot geld omdat Europa verliest van Amerika en China. Winnaars worden aangewezen. Grote bedrijven moeten belastingvoordelen en subsidies krijgen. Dat is voorbij marktdenken: innovatieplatformen van universiteiten, denktanks en grote bedrijven tegen China en Amerika.
Mona Keijzer, door sommigen de Nederlandse Thatcher genoemd, en de VVD willen normale ondernemers ontlasten. Haar programma hangt nog in de lucht: twijfel over modelwerkelijkheid en een onderwijsagenda.
Europa is vanaf het nieuwe millennium kampioen in ambities: de meest competitieve economie ter wereld, de Lissabon-agenda, Dublin Descriptors. Nederlands onderwijs is erop achteruitgegaan. De verbinding tussen universiteiten en de rest van het onderwijsgebouw is verloren gegaan. Er is een vergadercircuit van summits en reizen. Nederland maakte schaalvergroting mee. Grootbedrijf wordt gestimuleerd. Dat creƫert beleidswerkelijkheden met fondsen.
Een goede economie begint met cultuur. Op de markt maken jongens bij een viskraam vis schoon, van vader op zoon. Dat geldt voor landbouw, visserij en vroeger Philips in Natlab, het ecosysteem in Brabant. Philips is niet meer de wereldspeler van de jaren zestig en zeventig. China ontwikkelde elektrisch rijden en BYD in hoog tempo. Silicon Valley groeide via start-ups. Agendaās leiden tot staatsgeleide grote gebaren. De culturele onderlaag verschraalt. *Deskilling treedt op.
*Wat is deskilling?
Deskilling betekent letterlijk het verlies van vaardigheden, kennis of vakmanschap. Binnen de cultuursector en de creatieve industrie verwijst deze term naar het fenomeen waarbij traditionele, diepgaande technieken en ambachten langzaam verdwijnen. Wanneer de culturele onderlaag verschraalt, raken we de basis kwijt waarbinnen deze vaardigheden worden doorgegeven, geoefend en behouden.
Dit fenomeen ontstaat door verschillende factoren. Door digitalisering en automatisering neemt technologie complex handwerk over, waardoor de menselijke vaardigheid om dit zelf te maken verwatert. Daarnaast ligt in het moderne kunstonderwijs de nadruk vaak meer op het idee en het concept dan op de technische uitvoering en het ambacht. De verschraling van de onderlaag speelt hierbij een grote rol. Door bezuinigingen, het verdwijnen van kleinschalige werkplaatsen en minder uren voor praktijkvakken op scholen ontbreekt de vruchtbare bodem om basistechnieken te leren. Bovendien kost het Ć©cht meester worden van een discipline jaren, en in een snelle, resultaatgerichte samenleving is die tijd er steeds minder.
Wanneer een cultuur de-skillt, verliezen we niet alleen tastbare ambachten, maar ook een unieke vorm van menselijke expressie en probleemoplossend vermogen. Het maakt de cultuursector kwetsbaar. Als de fundamentele vaardigheden ontbreken, wordt het steeds moeilijker om authentieke, complexe en vernieuwende kunst te creƫren. De spoeling wordt dunner, en de culturele onderlaag verschraalt definitief.
Het aantal lesuren techniek en natuurwetenschappen in het beroeps- en voortgezet onderwijs is de afgelopen jaren teruggelopen, terwijl juist een groeiend tekort bestaat aan praktisch geschoolde technici op het niveau van de vroegere MTS, tegenwoordig het mbo. Intussen gaat veel geld naar beleidsplannen en programmaās om techniek te stimuleren. Het resultaat is een droomidentiteit in plaats van een verworven identiteit.
Wenning, die wel de Nederlandse Draghi wordt genoemd, schetst een somber beeld: er moet onmiddellijk worden ingegrepen, anders dreigt Europa te worden overvleugeld. Volgens Verbrugge vertrekt die redenering vanuit een nachtmerriescenario, waarbij onvoldoende oog bestaat voor de kennis, vaardigheden en economische fundamenten die nog altijd aanwezig zijn. Ondertussen stapelen de problemen zich op. Al tien jaar geleden wees Verbrugge op de opkomst van China en de gevolgen daarvan voor Europa. De wereldeconomie kraakt, Europa staat er zwak voor, de spanningen met Rusland nemen toe, energie blijft een strategisch probleem en de verhouding met Amerika is minder stabiel dan voorheen. Daarbovenop komen groeiende interne verdeeldheid en politieke spanningen binnen Europa zelf.
De grootste economische waan van deze tijd is volgens Verbrugge het idee dat structurele problemen kunnen worden opgelost door steeds meer geld te creƫren. De gevolgen zijn zichtbaar in de oplopende prijzen van alledaagse producten, van vis en wasmiddel tot diesel en andere grondstoffen. Ook de loonkosten blijven stijgen. Harold Bening schetste een somber vooruitzicht. Met de Straat van Hormuz gesloten en strategische olievoorraden die op de markt worden gebracht, verwacht hij dat de echte economische schok nog moet volgen. Ondertussen blijft de politiek volgens de gasten gevangen in kortetermijndenken. Dossiers slepen zich al tien jaar voort zonder fundamentele oplossing. Elke systeemverandering brengt pijn met zich mee, maar uiteindelijk zijn het burgers die de rekening betalen. En zodra die pijn voelbaar wordt, verschuift ook de publieke opinie.
*Na de Tweede Wereldoorlog, Indonesiƫ en de watersnood volgde lange rust. Nu is er een cyclus van tachtig jaar: The Fourth Turning. De relatie tot Israƫl verschuift ten opzichte van de jaren veertig. Daarom heet het De Nieuwe Wereld. Die confrontatie is ook zichtbaar in het pensioenstelsel.
*Verbrugge verwees naar de theorie van The Fourth Turning, ontwikkeld door de Amerikaanse auteurs William Strauss en Neil Howe. Volgens die theorie doorlopen samenlevingen cycli van ongeveer tachtig tot honderd jaar. Na een grote crisis volgt een periode van stabiliteit en opbouw, waarna geleidelijk nieuwe spanningen ontstaan die uiteindelijk uitmonden in een nieuwe omwenteling. Na de Tweede Wereldoorlog, de onafhankelijkheid van Indonesiƫ en de Watersnoodramp kende Nederland decennialang relatieve rust, groei en voorspoed. Volgens de aanhangers van deze theorie loopt die periode nu ten einde en bevinden westerse samenlevingen zich opnieuw in een fase van toenemende economische, geopolitieke en maatschappelijke spanningen. Ook vanzelfsprekendheden uit het verleden worden daarbij ter discussie gesteld. Zo verandert de houding tegenover Israƫl ten opzichte van de brede steun die het land na de Tweede Wereldoorlog genoot. Volgens Verbrugge zijn dergelijke verschuivingen tekenen van een bredere historische overgang naar een nieuwe wereldorde. Diezelfde onderliggende spanningen zouden volgens hem ook zichtbaar zijn in discussies over het pensioenstelsel en andere instituties die tijdens de naoorlogse periode zijn opgebouwd.
ABP, Franse schulden en de les van 2008.
Begin 2024 bezat ABP nog voor 29 miljard euro aan Amerikaanse staatsobligaties. Twee jaar later resteerde daarvan nog slechts 4,6 miljard euro. Volgens de gasten is die verschuiving mede het gevolg van het nieuwe pensioenstelsel, dat investeringen in Europese staatsobligaties aantrekkelijker maakt. ABP, een van de grootste pensioenfondsen ter wereld, beheert het pensioenvermogen van miljoenen Nederlandse ambtenaren en onderwijsmedewerkers. Binnen het fonds kreeg duurzaamheid de afgelopen jaren een steeds prominentere plaats naast financieel rendement. Critici vinden dat maatschappelijke en politieke doelstellingen daardoor soms zwaarder zijn gaan wegen dan het maximale rendement voor deelnemers. De afbouw van Amerikaanse obligaties en de grotere nadruk op Europese beleggingen passen volgens Verbrugge in een bredere politieke koers binnen Europa. Zolang de markten overeind blijven, lijken de risicoās beperkt, maar volgens de gasten kan bij een nieuwe financiĆ«le schok blijken hoe kwetsbaar het systeem werkelijk is.
Willem Middelkoop beschouwt Amerikaanse staatsobligaties als minder veilig dan veel beleggers aannemen. Toch zetten Verbrugge en Van Baardewijk vooral vraagtekens bij de keuze om dat geld vervolgens richting Europa te verplaatsen. ABP investeerde onder meer in Franse en Duitse staatsobligaties. Vooral Frankrijk baart hen zorgen. Het land kampt met een hoge schuldenlast en oplopende financieringskosten. De rente op Franse staatsobligaties ligt inmiddels duidelijk boven die van Duitsland en is zelfs opgelopen tot niveaus die voorheen eerder bij Zuid-Europese landen werden gezien. Volgens de gasten ontstaat daardoor de indruk dat pensioenvermogen niet alleen wordt belegd voor rendement, maar ook wordt gebruikt om de financiƫle positie van Europese lidstaten te ondersteunen. Of daar daadwerkelijk politieke druk achter zit, daarvoor leverden zij geen bewijs, maar het voedt volgens hen wel de discussie over de vraag in wiens belang pensioenfondsen uiteindelijk opereren.
Verbrugge gaf aan nooit te hebben vertrouwd op de belofte van een zorgeloos pensioen. Volgens hem leeft het financiĆ«le systeem al jaren op geleende tijd. Zolang de markten blijven draaien, lijkt er weinig aan de hand, maar wanneer de onderliggende problemen zich aandienen, kunnen veel Nederlanders volgens hem voor onaangename verrassingen komen te staan. “Mensen zullen schrikken,” voorspelde hij.
Volgens Verbrugge was de crisis van 2008 in essentie een crisis van banken en financiƫle instellingen. Overheden grepen destijds in om het systeem overeind te houden, maar daarmee verdwenen de schulden niet. Een belangrijk deel van de last werd simpelweg verschoven naar nationale begrotingen. Sindsdien is de wereldschuld verder opgelopen. Waar die rond 2008 nog ongeveer 250 procent van de wereldeconomie bedroeg, ligt zij inmiddels volgens hem rond de 320 procent. Daardoor zijn niet langer vooral banken kwetsbaar, maar steeds vaker overheden zelf. Verbrugge waarschuwde dat een volgende financiƫle crisis daarom weleens zou kunnen uitmonden in problemen rond staatsfinanciƫn en staatsobligaties in plaats van bankreddingen.
Volgens Verbrugge wordt de eurozone steeds meer bijeengehouden door financiƫle en politieke noodmaatregelen. Landen met hoge schulden, zoals Frankrijk, kunnen blijven lenen dankzij het vertrouwen dat Europese instellingen uiteindelijk zullen ingrijpen als dat nodig blijkt. Hij trok een parallel met de Griekse schuldencrisis, waarbij Europese steun een directe financiƫle implosie voorkwam. Volgens hem heeft dat geleid tot een systeem waarin schulden worden doorgeschoven in plaats van afgebouwd. Geld is steeds verder gevirtualiseerd geraakt en financiƫle markten draaien grotendeels op vertrouwen. Mocht dat vertrouwen onder druk komen te staan, dan kunnen de spanningen binnen de eurozone snel oplopen. Nieuwe kredietgolven of financiƫle bubbels kunnen een crisis nog enige tijd uitstellen, maar volgens Verbrugge verdwijnen de onderliggende problemen daarmee niet.
Tokenisatie, Nvidia, AI en de fysieke grens.
Een belangrijk thema in het gesprek was de toenemende virtualisering van de economie. Daarbij kwam ook tokenisatie aan bod: het omzetten van bezittingen, rechten of financiƫle producten in digitale tokens die op een blockchain kunnen worden verhandeld. Volgens de gasten vormt dit de volgende stap na cryptovaluta en stablecoins. Voorstanders zien tokenisatie als een efficiƫntere manier om financiƫle markten te organiseren, terwijl critici vrezen dat het opnieuw leidt tot een steeds complexer systeem van financiƫle producten dat verder afdrijft van de onderliggende economische werkelijkheid.
In dat verband wezen Verbrugge en Van Baardewijk op een bredere ontwikkeling: de groei van schulden en financiƫle constructies die volgens hen steeds moeilijker zijn terug te voeren op tastbare waarde. Tegelijkertijd zoeken landen naar alternatieven voor het bestaande financiƫle systeem. China probeert bijvoorbeeld zijn internationale handel minder afhankelijk te maken van de Amerikaanse dollar. Daarbij spelen goudreserves en alternatieve betalingsstructuren een steeds grotere rol. Volgens de gasten is dat een teken dat het vertrouwen in de huidige mondiale financiƫle orde onder druk staat.
Dezelfde spanning zien zij terug in de AI-sector. Nvidia presenteerde opnieuw indrukwekkende groeicijfers, terwijl investeerders miljarden blijven steken in kunstmatige intelligentie. Toch vroegen de gasten zich af of de huidige verwachtingen realistisch zijn. Veel AI-bedrijven investeren enorme bedragen in datacenters, chips en rekenkracht, terwijl de inkomsten vooralsnog beperkt zijn. Diensten als ChatGPT, Claude en Gemini kosten gebruikers slechts enkele tientallen euro’s per maand, terwijl de benodigde investeringen in de tientallen miljarden lopen. Dat roept volgens hen de vraag op wanneer en hoe die investeringen daadwerkelijk worden terugverdiend.
Volgens Verbrugge is dat niet uniek voor AI. Ook eerdere technologiebedrijven groeiden jarenlang op basis van verwachtingen over toekomstige winsten. Facebook had aanvankelijk nauwelijks een verdienmodel, maar groeide uit tot een van de grootste advertentieplatforms ter wereld. De vraag is volgens hem of AI een vergelijkbare ontwikkeling zal doormaken of dat er sprake is van een nieuwe financiƫle luchtbel.
Tegelijkertijd benadrukten de gasten dat de digitale wereld uiteindelijk afhankelijk blijft van fysieke randvoorwaarden. Kunstmatige intelligentie draait niet alleen op software, maar ook op chips, datacenters, kabels, ingenieurs, energievoorziening, waterkoeling en grondstoffen. Al die elementen worden schaarser en duurder. Datacenters verbruiken enorme hoeveelheden elektriciteit en water, terwijl in verschillende landen al problemen ontstaan door netcongestie en beperkte energiecapaciteit. Volgens Verbrugge wordt daardoor steeds duidelijker dat de digitale economie niet losstaat van de fysieke werkelijkheid, maar er juist volledig van afhankelijk is.
Het gesprek raakte vervolgens aan de vraag hoe ver AI zich uiteindelijk kan ontwikkelen. Daarbij werd verwezen naar discussies binnen de technologiesector over bewustzijn, autonomie en de maatschappelijke invloed van kunstmatige intelligentie. Voor Verbrugge en Dekkers lag echter een concreter voorbeeld van technologische impact dichter bij huis: de invloed van sociale media op menselijk gedrag, aandacht en sociale relaties. Dat vormde de brug naar het volgende, en volgens hen misschien wel belangrijkste, onderwerp van de uitzending.
Meta, de dollar als wapen en de oorlogseconomie.
Voor Dekkers en Verbrugge was de vraag of AI ooit bewustzijn kan ontwikkelen uiteindelijk minder belangrijk dan een veel concreter probleem: de invloed van sociale media op menselijk gedrag. Zij verwezen naar de miljardenregeling die Meta trof naar aanleiding van rechtszaken over de vermeende verslavende werking van zijn platforms op jongeren. Volgens hen raakt die kwestie direct aan de manier waarop technologie het dagelijks leven verandert.
Verbrugge verwees daarbij naar de bekende uitspraak van mediatheoreticus Marshall McLuhan: the medium is the message. De technologie zelf verandert volgens hem hoe mensen denken, communiceren en zich gedragen. Sociale media zijn ontworpen om aandacht vast te houden via meldingen, beloningen en eindeloze informatiestromen. Volgens de gasten heeft dat gevolgen voor concentratievermogen, geheugen, sociale vaardigheden en zelfs de fysieke ontwikkeling van kinderen. Minder beweging, minder slaap en een voortdurende stroom aan prikkels zouden leiden tot nieuwe gedragspatronen en aandachtstoornissen. In die zin vergeleken zij sociale media met een verslavend middel: niet vanwege een chemische werking, maar vanwege de manier waarop platforms inspelen op menselijke psychologie.
De rechtszaken tegen Meta zien zij als een mogelijk keerpunt, vergelijkbaar met de grote procedures tegen de tabaksindustrie in het verleden. Volgens hen groeit wereldwijd het besef dat digitale platforms niet alleen communicatiemiddelen zijn, maar ook diepgaande invloed hebben op de ontwikkeling van kinderen en jongeren. Daarbij wezen zij op het contrast met China, waar TikTok volgens hen veel sterker wordt gestuurd richting educatieve en informatieve content.
Vanuit die discussie verschoof het gesprek naar een veel bredere vraag: hoe technologie, financiƫn en geopolitiek steeds meer met elkaar verweven raken. Volgens Verbrugge wordt de economie tegenwoordig niet alleen gebruikt om welvaart te creƫren, maar ook als strategisch machtsmiddel. Sancties, handelsbeperkingen, betalingssystemen en toegang tot de dollar spelen daarin een steeds grotere rol.
In dat verband kwam de Amerikaanse minister van Financiƫn Scott Bessent ter sprake. Volgens de gasten maakt de Amerikaanse regering steeds duidelijker dat landen en bedrijven die zaken doen met tegenstanders van de Verenigde Staten het risico lopen zelf onder druk te worden gezet. Daarmee verandert de dollar volgens hen van een neutraal betaalmiddel in een geopolitiek instrument. Landen die buiten het door Amerika gedomineerde financiƫle systeem opereren, kunnen worden uitgesloten van handel, kredietverlening of internationale betalingsnetwerken.
Volgens Verbrugge markeert dat een belangrijke verandering. Tijdens eerdere conflicten bleef economische samenwerking vaak gedeeltelijk bestaan, zelfs tussen rivaliserende staten. Tegenwoordig worden handelsstromen, technologie, energievoorziening en financiƫle netwerken steeds vaker ingezet als onderdeel van een bredere machtsstrijd. Sancties tegen Iran, Rusland en andere landen zijn daarvan voorbeelden.
Tegelijkertijd proberen verschillende landen alternatieven te ontwikkelen. Rusland bouwt zijn economische relaties verder uit met landen buiten het Westen, terwijl China zijn afhankelijkheid van het dollarsysteem probeert te verminderen. Iran blijft voor beide landen een belangrijke strategische partner, onder meer vanwege zijn energievoorraden en geografische positie. Volgens de gasten maakt dit duidelijk dat de wereld zich steeds verder ontwikkelt richting concurrerende economische machtsblokken.
De Straat van Hormuz speelt daarin een cruciale rol. Een aanzienlijk deel van de wereldwijde oliehandel passeert deze route. Spanningen in de regio hebben daardoor directe gevolgen voor energieprijzen, inflatie en economische groei. Volgens Verbrugge laat dit zien hoe nauw economie, geopolitiek en militaire macht inmiddels met elkaar zijn verbonden.
Ook de oorlog in OekraĆÆne kwam uitgebreid aan bod. De gasten wezen op de enorme financiĆ«le en militaire kosten van het conflict en de groeiende druk op zowel OekraĆÆne als de westerse bondgenoten. Tegelijkertijd constateren zij dat Rusland zich economisch en militair beter heeft aangepast aan de sancties dan veel analisten aanvankelijk verwachtten. De Russische industrie werd volgens hen gedwongen alternatieven te ontwikkelen voor producten en diensten die voorheen uit het Westen kwamen.
De conclusie van het gesprek was somber. Volgens Dekkers, Verbrugge en hun gasten stapelen de economische, geopolitieke en maatschappelijke spanningen zich op. De wereldorde die na de Koude Oorlog ontstond staat onder druk, terwijl nieuwe machtsverhoudingen nog niet zijn uitgekristalliseerd. Juist daarom, zo luidde hun boodschap, is het belangrijk om voorbereid te zijn op een periode van grotere onzekerheid. In de woorden die meerdere keren tijdens de uitzending terugkeerden: het schip moet stormklaar worden gemaakt.
Conclusie: de opbouw van de pijn.
Aan het einde van de uitzending kwamen Dekkers, Verbrugge en hun gasten terug bij de rode draad van het gesprek. Vrijwel elk onderwerp dat die middag passeerde, van pensioenen en staatsfinanciƫn tot AI, energie, geopolitiek en de dollar, wees volgens hen in dezelfde richting: de wereld bevindt zich in een periode van fundamentele verandering.
Volgens Harold Bening zijn veel van de onderliggende problemen jarenlang vooruitgeschoven. Schulden werden hoger, financiƫle markten afhankelijker van goedkoop geld en geopolitieke spanningen namen toe zonder dat daar structurele oplossingen voor kwamen. Daardoor lijkt de situatie aan de oppervlakte vaak stabieler dan zij in werkelijkheid is.
Verbrugge verwees opnieuw naar het beeld van een systeem dat steeds verder op krediet leeft. Zolang de economie blijft draaien en het vertrouwen overeind blijft, lijkt er weinig aan de hand. Maar volgens hem groeit onder de oppervlakte de druk. Pensioenen, staatsfinanciƫn, energievoorziening, internationale handel en geopolitieke verhoudingen staan allemaal onder spanning.
De vraag is niet of die spanning gevolgen zal hebben, maar wanneer en in welke vorm zij zichtbaar wordt.
Daarom klonk aan het einde van de uitzending geen optimistische boodschap, maar een waarschuwing. Volgens de gasten bevinden we ons niet aan het einde van een crisis, maar aan het begin van een periode waarin verschillende crises samenkomen. De opbouw van de pijn is volgens hen al begonnen. De economische schokken die tot nu toe zichtbaar zijn, vormen mogelijk slechts een voorproefje van wat nog komt.
Of, zoals meerdere gasten tijdens het gesprek benadrukten: het schip moet stormklaar worden gemaakt. Want volgens hen komt er iets heel heftigs op ons af.ā
Steun De Nieuwe Wereld
De Nieuwe Wereld blijft bestaan dankzij de steun van kijkers en lezers.
Word patroon: https://www.petjeaf.com/denieuwewereld
Eenmalige donatie: https://www.gofundme.com/f/eindejaarsactie-de-nieuwe-wereld
Direct overmaken:
NL61 RABO 0357 5828 61
t.n.v. Stichting De Nieuwe Wereld
Crypto doneren: https://commerce.coinbase.com/checkout
Gratis nieuwsbrief: https://denieuwewereld.tv/nieuwsbrief/
Bronnen en links.
De Nieuwe Wereld: https://denieuwewereld.tv/
Holland Gold Evenement: https://www.hollandgold.nl/evenement/
