Tony Fauci zwijgt voor Senaat, maar zijn eigen dagboek spreekt boekdelen.

Tony Fauci verscheen donderdag voor de Senate Homeland Security Committee, maar het waren niet zijn antwoorden die de meeste aandacht trokken. Integendeel. De voormalige coronatsaar beriep zich vrijwel direct op het Vijfde Amendement, terwijl vrijgegeven dagboekaantekeningen een opmerkelijk inkijkje geven in zijn eigen belevingswereld tijdens de coronapandemie. In de YouTube-reportage van The Tucker Carlson Show, gepresenteerd door Tucker Carlson en op 30 juli 2026 gepubliceerd (215.508 weergaven op het moment van schrijven), staan die documenten centraal. Volgens Carlson schetsen de notities het beeld van een bestuurder die tijdens de pandemie opvallend veel aandacht had voor zijn publieke imago.

De hoorzitting vond plaats op verzoek van voorzitter senator Rand Paul uit Kentucky. Fauci was opgeroepen om te reageren op zijn persoonlijke dagboek, dat op overheidsservers was bewaard. Niemand had in zijn woning ingebroken om de documenten te bemachtigen; Fauci schreef zijn notities zelf op een overheidscomputer tijdens zijn decennialange loopbaan als federale ambtenaar, die begon in 1968.

Volgens Carlson ontwikkelde Fauci zich in de loop der jaren vooral tot bestuurder en gezondheidsbureaucraat. In zijn openingsverklaring trilde hij zichtbaar. Hij stelde dat senator Paul geobsedeerd was door zijn vervolging, hem herhaaldelijk had belasterd en recentelijk zijn ongeredigeerde dagboek openbaar had gemaakt om hem te vernederen en te intimideren. Volgens Fauci was het enige doel van de hoorzitting hem uitspraken te ontlokken die Pauls eerdere publieke uitspraken over een mogelijke strafrechtelijke vervolging zouden ondersteunen. Op advies van zijn advocaten beriep Fauci zich daarom op het Vijfde Amendement en weigerde hij vrijwel alle vragen te beantwoorden.

Senator Josh Hawley uit Missouri stelde vervolgens een reeks eenvoudige vragen. Op de vraag welke dag van de week het was, antwoordde Fauci dat hij op advies van zijn raadslieden respectvol weigerde te antwoorden op grond van zijn rechten onder het Vijfde Amendement. Datzelfde antwoord volgde op vragen over de kleur van zijn stropdas en zelfs over de kleur van het tapijt voor hem.

In de reportage wordt deze gang van zaken omschreven als een vernederende vertoning. Fauci herhaalde telkens dezelfde standaardformule en sprak uitsluitend over zijn eigen juridische positie. Volgens Carlson werd tijdens de hoorzitting nauwelijks ingegaan op de inhoudelijke discussie rond Covid-19, terwijl de pandemie volgens Fauci zelf wereldwijd tientallen miljoenen levens heeft geëist en de verhouding tussen overheden en burgers blijvend heeft veranderd. Tijdens de pandemie werkten overheden bovendien nauw samen met sociale-mediaplatforms om desinformatie en afwijkende opvattingen tegen te gaan. Nu deed Fauci zelf een beroep op een grondwettelijk recht om geen vragen te beantwoorden.

Maar volgens de makers van de reportage lag het meest opvallende onderdeel niet in de hoorzitting zelf, maar in de inhoud van Fauci’s persoonlijke dagboek.

Op 21 mei 2020, in de vroege fase van de pandemie, schreef Fauci trots over een groot voorpagina-artikel in The Washington Post, dat hij omschreef als zeer flatterend. Hij noemde zijn nationale en internationale bekendheid “explosief” en “werkelijk onvoorstelbaar”. Volgens Fauci was het geen overdrijving om te stellen dat hij op dat moment de meest besproken persoon van de Verenigde Staten was en een van de bekendste personen ter wereld. Hij schreef dat hij niet eens alle artikelen over zichzelf kon lezen omdat hij daar eenvoudigweg te druk voor was.

Verder noteerde hij dat president Trump gecharmeerd van hem leek te zijn, ondanks dat Fauci volgens eigen zeggen veel aandacht naar zich toetrok. Hij beschreef hun relatie als “zeer uniek en interessant”. Ook schreef hij dat medewerkers van de Secret Service spontaan met hem kwamen praten en hem zonder identiteitscontrole via de eerste toegangspoort van het Witte Huis binnenlieten. Daarnaast merkte hij op dat veel mensen zich zorgen maakten over zijn gezondheid, waarschijnlijk vanwege zijn leeftijd.

Zijn favoriete medewerker binnen de regering was volgens zijn eigen notities Alyssa Farah, omdat zij hem stimuleerde zoveel mogelijk televisieoptredens te verzorgen. Toen zij vertrok, omschreef Fauci haar als de enige goede persoon omdat zij hem op vrijwel alle televisieprogramma’s had weten te krijgen. Volgens Carlson blijkt uit deze passages dat Fauci zich sterk bezighield met zijn publieke zichtbaarheid.

Op 23 oktober 2020 noteerde Fauci dat hij thuis had gedineerd met Jake en Jennifer Tapper. Hij omschreef de avond als ontspannen en schreef dat Jake Tapper ervan overtuigd was dat Donald Trump volledig ontspoord was. Carlson merkt in zijn uitzending op dat Fauci kennelijk voldoende waarde hechtte aan deze ontmoeting om haar uitgebreid in zijn dagboek vast te leggen.

Een andere passage dateert van 18 juni 2022, nadat Fauci ondanks meerdere vaccinaties en boosters zelf Covid-19 had opgelopen. Hij schreef over “the usual stuff” rondom zijn besmetting en verwees daarbij naar een televisiefragment waarin Tucker Carlson hem gedurende enkele minuten bekritiseerde. Fauci noteerde dat Carlson opnieuw de gebruikelijke beschuldigingen uitte en zijn aanhangers belachelijk maakte. Zijn dagboekpassage eindigde met de woorden: “What a total…”, gevolgd door twee uitroeptekens.

Voor Carlson vormen deze dagboekaantekeningen vooral een inkijkje in Fauci’s persoonlijkheid. Volgens hem laten de notities zien dat de voormalige topadviseur meer bezig was met zijn eigen positie in de media dan met de pandemie zelf. Vanuit die observatie trekt Carlson een bredere conclusie. Hij omschrijft Fauci als een narcistische bestuurder die sterk gericht zou zijn op publieke erkenning. Daarbij vergelijkt hij hem met Jeffrey Epstein, niet als een uitzonderlijk meesterbrein, maar als een doorsnee functionaris die volgens Carlson vooral uitvoerde wat anderen van hem verwachtten. Carlson verwijst daarbij naar het begrip “de banaliteit van het kwaad”, waarbij volgens hem gewone bestuurders grote maatschappelijke gevolgen kunnen hebben zonder zelf als uitzonderlijke personen te worden gezien.

Volgens Carlson blijkt uit het dagboek bovendien dat Fauci inmiddels zes Covid-vaccinaties, drie Covid-infecties en een longembolie heeft doorgemaakt.

Daarmee eindigde de reportage echter niet.

In de uitzending kwam ook dr. Mary Talley Bowden aan het woord, een KNO-arts en specialist in slaapgeneeskunde uit Houston. Zij vertelde dat de hoorzitting bij haar gevoelens opriep die zij omschreef als vergelijkbaar met PTSD. Een klein deel van haar had gehoopt Fauci in handboeien de rechtszaal te zien verlaten, maar dat gebeurde niet. Zij omschreef de hoorzitting als een gecontroleerde publieke vernedering waarbij Fauci’s aanhangers juist medelijden met hem konden krijgen.

Volgens Bowden had het publieke debat over Covid nooit mogen stoppen. Zij stelde dat de pandemie de grootste gezondheidscrisis van haar generatie vormde en dat de huidige regering het onderwerp volgens haar grotendeels heeft laten verdwijnen uit het publieke debat.

Bowden verklaarde daarnaast dat zij nog altijd patiënten behandelt met langdurige klachten zoals ernstige vermoeidheid, neurologische aandoeningen, POTS, tremoren, neuropathie en hardnekkige brain fog. Volgens haar tonen reguliere medische onderzoeken vaak geen duidelijke afwijkingen en wordt een mogelijk verband met Covid-vaccinatie door veel artsen niet erkend. Zij stelde dat patiënten daardoor regelmatig worden doorverwezen voor psychiatrische behandeling.

Verder sprak Bowden over onderzoek naar het spike-eiwit, mogelijke vorming van amyloïde-achtige eiwitten en microstollingen. Zij vergeleek de situatie met het geneesmiddel Vioxx, dat destijds door de Amerikaanse toezichthouder FDA van de markt werd gehaald.

Ook kwam een aantal juridische kwesties aan bod. Zo wees Bowden op de Liable Act, een wetsvoorstel van congreslid Chip Roy, dat de PREP Act zou moeten intrekken. Die wet verleent producenten van vaccins en diverse zorginstellingen onder bepaalde omstandigheden brede aansprakelijkheidsbescherming tijdens noodsituaties. Daarnaast verwees zij naar rechtszaken van Pfizer-klokkenluider Brooke Jackson en verpleegkundige Deb Conrad, waarbij volgens haar het Amerikaanse ministerie van Justitie heeft ingegrepen.

Verder sprak Bowden over vruchtbaarheidscijfers, kankerregistraties, stijgende chemotherapie-aankopen, de rol van kunstmatige intelligentie bij informatievoorziening en het gebrek aan publieke steun vanuit de medische wereld. Volgens haar zijn inmiddels artsennetwerken ontstaan, waaronder de Independent Medical Alliance, waarin artsen met vergelijkbare opvattingen samenwerken.

Als praktisch advies benadrukte Bowden het belang van een gezonde leefstijl, voldoende slaap, gewichtsbeheersing, gezonde voeding en stressvermindering. Ook waarschuwde zij patiënten zich goed te verdiepen in toestemmingsformulieren en patiëntenrechten wanneer zij worden opgenomen in een ziekenhuis.

Of de Senaat uiteindelijk verdere juridische stappen tegen Fauci zal ondernemen, moet nog blijken. Vast staat volgens de reportage dat de vrijgegeven dagboeken een nieuw hoofdstuk hebben toegevoegd aan een debat dat voor velen nooit volledig is afgesloten. Niet zozeer de medische gegevens, maar juist de persoonlijke notities van de voormalige coronatsaar lijken opnieuw aanleiding te geven tot maatschappelijke discussie. Daarmee lijkt het debat over de coronajaren voorlopig nog niet ten einde.■ Bron: Tucker Reacts: “Vain Teenage Girl” Tony Fauci’s Diary Exposes Him as Narcissistic & Deeply Insecure