Het begint met een prikkelende vaststelling die direct de toon zet: wie denkt klaar te zijn met complotdenken, ontdekt al snel dat het onderwerp zich niet laat afronden zonder de buitenaardse factor. In een uitzending van Café Weltschmerz, gepubliceerd op 19 december 2025, staat een boek centraal dat al decennia meeloopt in het publieke debat over macht, geheimen en verborgen werkelijkheden. Wat volgt is geen spectaculaire onthulling, maar een feitelijke weergave van wat in de uitzending wordt besproken, geplaatst in de context van het gesprek dat daar gevoerd wordt.
De video draagt de opvallende titel “De Buitenaardse Wezens, Ze Zijn Onder Ons!!!” en maakt deel uit van de Café Weltschmerz Podcast. Het kanaal telt op dat moment 138.000 abonnees en de betreffende aflevering is enkele dagen na publicatie al meer dan zesduizend keer bekeken. De centrale gast en spreker in deze uitzending is Rypke Zeilmaker, die aan het woord komt in een boekbespreking die expliciet draait om het thema buitenaards leven en de rol die dit speelt binnen complottheorieën.
NCTV, COMLOTdenken EN DE AANLEIDING VAN DE UITZENDING
Aan het begin van de uitzending schetst Rypke Zeilmaker de aanleiding voor zijn reeks over complotdenken. Die aanleiding ligt volgens hem bij de rol van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV). Zeilmaker noemt de NCTV expliciet als reden om van complotdenken een onderwerp van studie te maken. Hij zegt hierover: “De aanleiding was dat we van de complotmederij van Nederland, de NCTV, een organisatie hè, eigenlijk de propagandaarm van de geheime dienst, die opereert zonder enige juridische grondslag en zonder enige grondwettelijke grondslag.” Volgens Zeilmaker functioneert de NCTV in zijn ogen als een permanent crisisbestuur. In zijn woorden: “Neemt hij eigenlijk als een soort permanent crisisbestuur, is hij bezig Nederland over te nemen, als dat geen complot is.” De beschuldiging aan het adres van de NCTV vormt voor hem de motivatie om het begrip complot denken niet af te wijzen, maar juist systematisch te behandelen. Hij stelt dat het verwijt ‘complotdenker’ aanleiding is geweest om het onderwerp juist academisch te benaderen: “Dus dacht ik: ja, als jullie ons beschuldigen van gek, we zijn een complotdenker, dan kun je het krijgen ook.” Vanuit die motivatie vervolgt hij de reeks ‘Complotdenken doe je zó’, waarin hij zijn eigen complotbibliotheek inzet om uiteenlopende theorieën en denkpatronen te bespreken.
Café Weltschmerz positioneert zichzelf in de beschrijving van de video nadrukkelijk als een onafhankelijk platform. Het programma benadrukt te geloven in “de kracht van het gesprek” en zegt interviews uit te zenden over actuele maatschappelijke thema’s. Daarbij presenteert het zich als een alternatief voor wat wordt aangeduid als de mainstream media, zonder verbondenheid aan politieke, religieuze of commerciële partijen. Deze zelfomschrijving vormt het kader waarbinnen de boekbespreking met Zeilmaker plaatsvindt.
In de uitzending wordt verwezen naar een cursus met de titel ‘Complotdenken doe je Zó’. In een scherp geformuleerde uitspraak wordt gesteld dat men pas “gepromoveerd” is in deze manier van denken wanneer een eigen theorie over de wereld niet meer sluitend te krijgen is zonder “de aliens erbij te halen”. Deze zin vat kernachtig samen hoe buitenaardse verklaringen binnen het complotdenken worden neergezet: als ultieme schakel wanneer aardse verklaringen tekortschieten.
Vervolgens wordt een historische lijn getrokken binnen het genre van complotl literatuur. Nog voordat David Icke bekend werd als de auteur die reptielachtige buitenaardse wezens koppelde aan wereldmacht, zou complotauteur William Cooper – in de tekst ook aangeduid als William Coleman – in 1989 al hebben geschreven over verborgen buitenaardse machtsstructuren. Zijn boek Behold a Pale Horse wordt in de uitzending expliciet genoemd als “Boek van de week”.
Volgens wat in de uitzending wordt verteld, beschreef Cooper in dit boek hoe “ze”, een vaag maar veelzeggend aanduiding – zouden verbergen dat buitenaardse wezens de mensheid regeren. Deze gedachtegang wordt niet gepresenteerd als vaststaand feit, maar als inhoud van het besproken boek en als voorbeeld van de manier waarop complottheorieën zich ontwikkelen. De verwijzing naar Cooper plaatst het thema in een langere traditie, waarin ideeën over buitenaards ingrijpen steeds opnieuw opduiken.
Een specifiek element dat in de bespreking wordt aangehaald is de zogenoemde Extraterrestrial Biological Entity (EBE) uit Area 51. In de context van het boek en de uitzending wordt gesteld dat deze EBE later zou uitgroeien tot het culturele fenomeen ET, bekend uit een speelfilm. Ook dit wordt genoemd als onderdeel van het verhaal zoals dat in de complotl literatuur wordt verteld, niet als bevestigde werkelijkheid.
Het besproken boek Behold a Pale Horse verscheen oorspronkelijk in 1989 en kreeg in 2019 een nieuwe editie, uitgegeven door INGP. Deze heruitgave onderstreept dat het werk, ondanks zijn leeftijd, nog steeds circuleert en besproken wordt. In de uitzending van Café Weltschmerz wordt het boek gepresenteerd als een belangrijk referentiepunt binnen het genre, en als illustratie van hoe ideeën over macht, geheimhouding en buitenaardse invloeden zich door de jaren heen hebben ontwikkeld.
Naast de bespreking van Cooper’s werk verwijst Rypke Zeilmaker ook naar zijn eigen boek Liever dood dan Slaaf. Dit werk wordt aangeduid als zijn “hoofdwerk” en wordt genoemd in de context van een “nuchtere kijk op aardse buitenwezens (geen verschrijving), inclusief de mensen”. Met deze formulering wordt benadrukt dat het begrip ‘buitenwezens’ niet uitsluitend op buitenaards leven slaat, maar ook metaforisch kan worden toegepast op menselijke verhoudingen.
De uitzending blijft daarmee binnen het kader van een boekbespreking en een reflectie op ideeën die al langer in omloop zijn. Er wordt geen eigen standpunt ingenomen door het programma over het al dan niet bestaan van buitenaardse machthebbers. In plaats daarvan wordt weergegeven wat auteurs als Cooper hebben geschreven en hoe deze teksten een rol spelen binnen bredere complotdenktradities. De toon is beschrijvend: het gesprek richt zich op wat er gezegd en geschreven is, en hoe dat wordt ontvangen.
Ook de context van het platform zelf wordt niet losgelaten. Café Weltschmerz nodigt kijkers uit om het kanaal te steunen en benadrukt daarmee zijn onafhankelijke positie. De oproep tot donaties staat los van de inhoudelijke bespreking, maar maakt wel deel uit van de totale presentatie van de video. Het onderstreept de rol die het platform zichzelf toedicht als vrij podium voor gesprekken die elders minder ruimte zouden krijgen.
Wat deze uitzending kenmerkt, is niet een onthulling of conclusie, maar het bijeenbrengen van bestaande ideeën, boeken en figuren binnen één gesprek. Door het boek van Cooper centraal te stellen en dit te verbinden aan bredere thema’s in het complotdenken, ontstaat een overzicht van hoe buitenaardse verklaringen hun weg hebben gevonden in alternatieve verklaringsmodellen van de wereld. De verwijzingen naar Area 51, ET en bekende auteurs functioneren daarbij als herkenningspunten.
De feitelijke inhoud van de uitzending blijft beperkt tot wat er wordt besproken: titels, jaartallen, namen en citaten die illustreren hoe dit gedachtegoed is opgebouwd. Café Weltschmerz presenteert dit alles binnen de vorm van een podcast, zonder zelf conclusies te trekken of stelling te nemen. Daarmee blijft de kijker achter met een samenvatting van een gesprek dat vooral laat zien hoe hardnekkig en invloedrijk bepaalde ideeën zijn gebleven.
Aan het einde van de uitzending staat geen afrondend oordeel, maar blijft de focus liggen op het gesprek zelf en op de boeken die daarin besproken zijn. De titel met zijn uitroeptekens trekt de aandacht, de inhoud blijft bij de feiten zoals die in de besproken werken worden gepresenteerd. Zo eindigt de boekbespreking waar zij begon: bij de constatering dat ideeën over buitenaardse wezens al decennialang een vaste plaats innemen in het denken over macht en geheimen, en dat deze ideeën nog altijd besproken worden, simpelweg omdat ze blijven circuleren.■
