Terwijl goud- en zilverprijzen volgens Gerald Celente ongekende hoogten bereiken, blijft het in de grote financiële media opvallend stil. Dat is het vertrekpunt van een lang en intens gesprek tussen trendanalist Gerald Celente en interviewer Ivor Cummins, gepubliceerd in een recente YouTube-video. In ruim anderhalf uur wordt een breed spectrum aan onderwerpen besproken: van edelmetalen en schulden tot geopolitiek, oorlogsdreiging en de rol van media en macht. Het gesprek verloopt associatief, maar steeds vanuit dezelfde kern: volgens Celente bevinden economie en wereldorde zich in een fundamentele overgangsfase.
Celente wijst er vroeg in het gesprek op dat zilver kortstondig boven de 100 dollar per ounce uitkwam en dat goud richting de 5.000 dollar per ounce beweegt. Volgens hem is daar in grote kranten als de Financial Times en The Wall Street Journal nauwelijks aandacht voor. Hij stelt vast dat financiële media wel berichten over aandelen, technologie en cryptovaluta, maar volgens hem structureel nalaten om stijgende edelmetaalprijzen prominent te benoemen. Celente benadrukt dat hij dit patroon al decennialang observeert en verwijst naar eerdere periodes waarin goud- en zilverprijzen stegen zonder noemenswaardige media-aandacht.
In het gesprek haalt Celente zijn lange staat van dienst aan als trendonderzoeker. Hij zegt al sinds de jaren zeventig actief te zijn in het analyseren van economische en geopolitieke ontwikkelingen en noemt eerdere publicaties, waaronder Trend Tracking uit 1989. Hij beschrijft hoe hij tijdens eerdere conflicten, zoals rond Iran eind jaren zeventig, begon met het volgen en kopen van goud. De huidige situatie ziet hij als een voortzetting van langdurige trends: stijgende schulden, geopolitieke spanningen en een tanend vertrouwen in het financiële systeem.
Economisch gezien wijst Celente op structurele problemen in grote economieën. Duitsland, volgens hem twee jaar in recessie, wordt genoemd als voorbeeld. De Verenigde Staten zouden wel economische groei laten zien, maar Celente stelt dat een aanzienlijk deel daarvan wordt gedreven door overheidsuitgaven en investeringen in kunstmatige intelligentie. Tegelijkertijd benadrukt hij de omvang van de Amerikaanse staatsschuld, die volgens hem officieel boven de 38 biljoen dollar ligt en, inclusief toekomstige verplichtingen, richting de 100 biljoen dollar gaat.
Het gesprek verschuift vervolgens naar geopolitiek. Celente beschrijft oorlog als een terugkerend mechanisme wanneer economische en politieke systemen onder druk komen te staan. Hij verwijst naar eerdere conflicten, waaronder Oekraïne, en stelt dat de Verenigde Staten daar volgens hem een actieve rol hebben gespeeld in regimeverandering. Historische voorbeelden worden aangehaald, zoals de gebeurtenissen rond Oekraïne in 2014 en eerdere Amerikaanse interventies wereldwijd.
Een belangrijk deel van het gesprek gaat over het Midden-Oosten en Iran. Celente waarschuwt dat een direct conflict tussen de Verenigde Staten, Israël en Iran volgens hem verstrekkende gevolgen zou hebben. Hij noemt de bevolkingsomvang en technologische capaciteiten van Iran en stelt dat een escalatie daar een keerpunt voor de wereld zou kunnen betekenen. Ook de Israëlische nucleaire capaciteit en de zogenoemde “Samson-optie” worden genoemd als onderdeel van deze analyse.
Donald Trump komt uitgebreid aan bod, niet zozeer vanuit politieke voorkeur, maar als factor van onzekerheid. Celente beschrijft Trump als een “wild card” en stelt dat diens uitspraken over vrede niet altijd overeenkomen met militair handelen. Voorbeelden uit eerdere jaren worden genoemd waarin militaire acties plaatsvonden terwijl er tegelijkertijd werd gesproken over diplomatie en vrede. Volgens Celente maakt deze onvoorspelbaarheid het moeilijk om geopolitieke ontwikkelingen te duiden.
Daarnaast wordt gesproken over de rol van instituties en burgerrechten in de Verenigde Staten. Celente uit zorgen over maatregelen die volgens hem in strijd zijn met constitutionele principes, zoals bevoegdheden van veiligheidsdiensten. Hij plaatst dit in een bredere context waarin hij stelt dat macht steeds verder wordt geconcentreerd en rechten onder druk komen te staan, ongeacht welke politieke stroming aan de macht is.
Ook de financiële sector komt uitgebreid aan bod. Celente noemt eerdere boetes voor banken, de instabiliteit van het banksysteem en het faillissement van Amerikaanse banken in 2023. Hij verbindt dit aan commerciële vastgoedproblemen, met hoge leegstandscijfers in grote steden. Volgens hem vormt dit een risico voor banken die leningen hebben verstrekt op basis van vastgoedwaardes die niet langer houdbaar zijn.
Wat betreft de toekomst van markten spreekt Celente over een mogelijke nieuwe dotcom-crash. Hij wijst op overinvesteringen in technologie en AI en vergelijkt de huidige situatie met eerdere zeepbellen. Tegelijkertijd ziet hij goud en zilver op de lange termijn verder stijgen, ondanks mogelijke tussentijdse correcties. Zilver wordt daarbij genoemd als industrieel metaal met toenemende vraag, onder meer door technologie en energietoepassingen.
Cryptovaluta worden eveneens besproken, vooral in relatie tot politiek en macht. Celente stelt dat er sterke banden zijn tussen politieke actoren en de cryptosector en dat dit invloed heeft op de manier waarop crypto in de media wordt behandeld. Hij plaatst dit tegenover goud, dat volgens hem structureel negatief wordt geframed.
Het gesprek eindigt bij een bredere reflectie op media, publieke aandacht en informatievoorziening. Celente stelt dat belangrijke economische signalen vaak worden overschaduwd door triviaal nieuws en entertainment. Hij verwijst naar persoonlijke ervaringen en lessen uit zijn jeugd over kritisch denken en het belang van feiten boven herhaling.
Wat in het hele gesprek centraal blijft staan, is niet een oproep of oordeel, maar een opeenstapeling van observaties, cijfers en historische verwijzingen zoals besproken in de YouTube-video van Ivor Cummins. De analyse van Gerald Celente schetst een wereld waarin economie, politiek en macht nauw met elkaar verweven zijn, en waarin volgens hem oude zekerheden plaatsmaken voor een periode van structurele verandering.
En zo blijft na ruim 30 minuten gesprek vooral één constatering hangen: onder de dagelijkse nieuwslaag vol incidenten en headlines beweegt een diepere stroom van economische en geopolitieke krachten, die zich niet laat negeren en uiteindelijk altijd zijn weg naar de oppervlakte vindt.■
Bron:
