Vijfentwintig jaar later nog steeds geen inhoudelijke rechtszaak.
Vijfentwintig jaar na de aanslagen van 11 september 2001 blijven pogingen om het officiële verhaal grondig te laten toetsen door de rechter stuiten op procedurele obstakels. Geen enkele rechter of jury heeft tot nu toe de technische bewijzen inhoudelijk beoordeeld. Volgens de betrokken onderzoekers zijn alle juridische routes afgesloten voordat de technische bewijzen inhoudelijk konden worden onderzocht.
De resolutie van het brandweerdistrict.
Op 24 juli 2019 nam het bestuur van het Franklin Square & Munson Fire District op Long Island unaniem een formele resolutie aan. Dit overheidsorgaan met gekozen bestuurders eiste een volledig nieuw strafrechtelijk onderzoek naar de aanslagen. Het was het eerste overheidslichaam in de Verenigde Staten dat dit deed. Twee van de eigen brandweerlieden waren die dag omgekomen.
Het district concludeerde op basis van het beschikbare bewijsmateriaal dat het officiële verhaal volgens hen niet klopt.
Deze resolutie ondersteunde een lopende juridische procedure die berust op een federale wet. Artikel 3332 van titel 18 van de United States Code verplicht de aanklager om bewijs van een vermoedelijk federaal misdrijf voor te leggen aan een burgerjury, een zogenoemde special grand jury, wanneer een burger daarom verzoekt. De wet gebruikt het woord “shall”, niet “may”. Op 7 november 2018 bevestigde het kantoor van de federale aanklager voor het Southern District of New York schriftelijk dat het aan deze verplichting zou voldoen.
De grand jury-petitie en de procedurele afwijzingen.
Voor het eerst in zeventien jaar leek er een deur open te gaan die geen commissie zomaar kon dichtdoen. Een burgerjury met dagvaardingsbevoegdheid zou getuigen onder ede kunnen horen. Wat daarna gebeurde vormt de kern van het dossier.
Een belangrijk onderscheid is dat tussen een procedurele en een inhoudelijke beslissing. Een inhoudelijke beslissing houdt in dat de rechter het bewijs heeft bekeken en het onvoldoende vond. Een procedurele beslissing houdt in dat het bewijs überhaupt niet wordt bekeken, omdat de indiener volgens de rechter niet in de juiste positie verkeert.
In dit dossier bleken alle afwijzingen procedureel van aard. Geen enkele rechter heeft de fysica van de instorting van gebouw WTC 7 ooit inhoudelijk gewogen.
De grand jury-petitie bestond uit vierenvijftig pagina’s met zevenenvijftig bewijsstukken. Na de schriftelijke toezegging van de aanklager volgde stilte. Uiteindelijk werd de petitie door drie rechterlijke instanties afgewezen. Op 9 januari 2023 weigerde ook het Hooggerechtshof de zaak in behandeling te nemen. In geen van de uitspraken werd het forensische bewijs zelf beoordeeld.
Andere juridische en wetgevende routes.
Onderzoeker Charles Kallas diende in 2025 en 2026 documentverzoeken in via de Freedom of Information Act (FOIA). Deze werden geweigerd met de mededeling dat het onderzoek “nog loopt”. Tegelijkertijd stelt dezelfde overheid al vijftien jaar dat het 9/11-onderzoek volledig is afgerond wanneer iemand de conclusies in twijfel trekt.
Een vierde route verliep via de wetgever. De Bobby McIlvaine Act vond in al die jaren geen indiener. In 2025 noemde voor het eerst een zittende voorzitter van een Senaatscommissie gebouw WTC 7 hardop een open vraag.
Geen enkele rechter heeft vastgesteld dat WTC 7 met explosieven is neergehaald. Sterker nog: geen enkele rechter heeft überhaupt een oordeel over de technische vragen uitgesproken.
Drie routes, vijfentwintig jaar later en nul inhoudelijke uitspraken.
Onverklaarde technische observaties.
In zijn nieuwsbrief somt dr. ir. Coen Vermeeren een reeks observaties op die volgens hem nog altijd geen afdoende officiële verklaring hebben gekregen.
Volgens hem:
- kon het National Institute of Standards and Technology (NIST) de instorting van de torens niet volledig verklaren;
- erkende professor Zdeněk Bažant in 2022 dat de val van de gebouwen nooit volledig versnelde tot vrije val;
- meldden 118 brandweerlieden explosies te hebben gehoord, zoals gedocumenteerd door Graeme MacQueen na bestudering van twaalfduizend pagina’s primaire bronnen.
Daarnaast stelt hij dat:
- onderzoek van Niels Harrit en zijn team thermitisch materiaal aantrof in vier onafhankelijke stofmonsters;
- Lawrence Livermore National Laboratory tritium boven de achtergrondwaarden mat;
- vier maanden na de aanslagen nog steeds hitte onder het puin aanwezig was;
- de stofpluim tot ongeveer anderhalve kilometer hoogte reikte;
- WTC 7, dat niet door een vliegtuig werd geraakt, gedurende 2,25 seconden in vrije val verkeerde binnen een totale instortingstijd van 6,5 seconden, een feit dat volgens hem door NIST is erkend.
Verder wijst hij erop dat:
- de BBC de instorting van WTC 7 drieëntwintig minuten te vroeg meldde terwijl het gebouw nog zichtbaar was;
- een brandweerdistrict unaniem een nieuw onderzoek eiste;
- FOIA-verzoeken nog altijd worden geweigerd met het argument dat het onderzoek nog loopt;
- de TU Delft volgens hem in twintig jaar geen inhoudelijk antwoord heeft gegeven op deze observaties.
Het LighthouseTV-interview met Flavio Pasquino.
Deze juridische en technische punten komen uitgebreid aan bod in de YouTube-reportage van LighthouseTV, gepresenteerd door Flavio Pasquino. De aflevering “Coen Vermeeren: Het TU Delft- & 9/11-dossier (#1)” ging op 14 juli 2025 in première.
Voor deze eerste aflevering van een vierdelige serie reisde Pasquino met een cameraman naar Spanje om dr. ir. Coen Vermeeren te interviewen.
Vermeeren, luchtvaart- en ruimtevaartingenieur en voormalig docent aan de TU Delft, werd in 2017 ontslagen nadat hij zich kritisch had uitgelaten over het officiële 9/11-verhaal.
In het interview zegt hij dat Nederlandse universiteiten volgens hem geen instituten voor waarheidsvinding meer zijn en een gevaar voor de samenleving beginnen te worden. Hij spreekt over een cultuur van angst en censuur, ook rond onderwerpen als klimaatverandering. Volgens hem zijn op het YouTube-kanaal van de TU Delft meerdere lezingen over 9/11, klimaat en corona verwijderd.
Waarom Vermeeren Nederland verliet.
Vermeeren woont inmiddels in Spanje, waar hij een olijfboerderij met ongeveer zeshonderd bomen runt. Hij vertelt dat hij Nederland niet langer herkent als het neutrale, veilige en deugdzame land dat hij ooit voor ogen had. Volgens hem is het vrije woord sterk ingeperkt en is de censuur toegenomen. Daarom besloot hij Nederland te verlaten.
In Spanje ervaart hij naar eigen zeggen zowel een beter klimaat als meer ruimte voor vrije meningsuiting. Hij benadrukt dat hij zichzelf niet belangrijk genoeg acht om letterlijk fysiek gevaar te lopen, maar dat hij wel ziet hoe mensen die kritisch zijn, vooral tijdens de coronaperiode, zwaar zijn aangepakt.
Zijn periode bij de TU Delft en de eerste 9/11-onderzoeken.
Vermeeren studeerde in 1983 lucht- en ruimtevaarttechniek aan de TU Delft en promoveerde later. Hij gaf ruim elf jaar onderwijs aan eerste- en tweedejaarsstudenten.
In 2003 werd hij hoofd van Studium Generale. Tijdens een maand waarin hij bedlegerig was na een gecompliceerde beenoperatie stelde hij in 2006 het programma samen. Daarin kregen studenten onder meer de opdracht kritisch onderzoek te doen naar:
- de instorting van de Twin Towers;
- de afwezigheid van een vliegtuig bij het Pentagon.
Veertien studenten, verdeeld over twee groepen, kregen twee weken de tijd om alle beschikbare informatie te onderzoeken. De opdracht leidde tot commotie. NRC-journalist Elsbeth Ettema sprak van “antisemitisch onderzoek”. Thomas van der Dunk noemde het “de idiotie van de TU Delft”. Vervolgens kregen Vermeeren en de studenten mediatraining en moesten alle uitingen via marketing en communicatie verlopen. Zembla maakte later eveneens een reportage waarin ook de studenten aan het woord kwamen.
De lezing van Richard Gage in 2015.
In 2015 nodigde Vermeeren Richard Gage uit, destijds woordvoerder van Architects & Engineers for 9/11 Truth, dat toen meer dan tweeduizend architecten en ingenieurs vertegenwoordigde. Aanvankelijk reageerden de betrokken faculteiten positief op een debat, maar uiteindelijk wilde geen enkele hoogleraar deelnemen.
Ondanks een afkeurend persbericht van de TU Delft ging de lezing door. Zevenhonderd studenten waren aanwezig in de zaal en ongeveer duizend mensen keken online mee. Volgens Vermeeren geloofde aan het begin vrijwel iedereen het officiële verhaal. Na afloop zouden veel aanwezigen hun mening hebben heroverwogen. De opname, die volgens hem een half miljoen keer werd bekeken, werd in 2021 van het YouTube-kanaal van de TU Delft verwijderd.
Persoonlijke achtergrond.
Vermeeren vertelt ook over zijn jeugd. Op anderhalfjarige leeftijd verloor hij door een ongeluk in de werkplaats van zijn vader enkele vingers. Hij zegt dat deze gebeurtenis hem eigenwijs en vasthoudend heeft gemaakt. Ondanks zijn beperking leerde hij piano spelen, waaronder preludes van Bach.
Technische standpunten.
Over de technische kant van 9/11 stelt Vermeeren onder meer dat verkeersvliegtuigen te kwetsbaar zijn voor de gemelde lage hoogtes en hoge snelheden. Hij verwijst naar een piloot met dertigduizend vlieguren op Boeing-toestellen die volgens hem privé bevestigde dat de beschreven manoeuvres onmogelijk waren. Daarnaast wijst hij opnieuw op:
- de vrije-valkarakteristieken van WTC 7;
- de aluminium romp van de vliegtuigen tegenover de zware stalen constructie van de torens.
Vermeeren noemt twee hypotheses die hij plausibel acht en die beide betrekking hebben op nucleaire processen. Eén daarvan is afkomstig van een Russische specialist uit de kernwapenwereld en betreft een kleine nucleaire lading diep onder het gebouw. Volgens hem heeft de Duitse onderzoeker Hein Pommer deze hypothese later verder uitgewerkt. Ook noemt hij holografische projectietechnologie als mogelijke verklaring voor het visuele beeld van de vliegtuiginslagen. Volgens Vermeeren vereisen deze hypotheses onafhankelijk onderzoek.
Geopolitieke context.
Vermeeren koppelt de gebeurtenissen aan bredere geopolitieke ontwikkelingen. Hij verwijst naar voormalig NAVO-opperbevelhebber Wesley Clark, die na 11 september verklaarde dat binnen het Pentagon plannen bestonden om oorlog te voeren tegen meerdere landen, waaronder Irak en Iran.
Daarnaast wijst Vermeeren erop dat de opiumproductie in Afghanistan na de militaire interventie sterk zou zijn toegenomen, terwijl die onder de Taliban vrijwel was verdwenen. Volgens hem kregen Nederlandse militairen opdracht papavervelden te bewaken.
Universiteiten en waarheidsvinding.
Vermeeren stelt dat ingenieurs en academici de verantwoordelijkheid hebben om technische inconsistenties binnen hun eigen vakgebied aan de orde te stellen. Volgens hem worden studenten anders verhalen verteld die strijdig zijn met basisprincipes van de bouwkunde en luchtvaarttechniek. Daardoor kunnen universiteiten volgens hem een gevaar voor de samenleving worden.
De LighthouseTV-reportage geeft Vermeeren uitgebreid de gelegenheid zijn achtergrond, zijn tijd aan de TU Delft en zijn technische en geopolitieke standpunten uiteen te zetten. De serie bestaat uit vier delen. Na deze eerste aflevering over het 9/11-dossier volgen afleveringen over UFO’s, elites en chemtrails.
Slot.
Vijfentwintig jaar na de aanslagen heeft geen enkele rechterlijke instantie de technische vragen rond de instortingen inhoudelijk beoordeeld. Volgens de betrokken onderzoekers blijft de deur naar een nieuw onderzoek gesloten op procedurele gronden, terwijl de discussie over de technische observaties voortduurt. ■ Bron: Sustack van Dr. Ir. Coen Vermeren en Steun LightHouseTV en bouw mee – LightHouseTV
Koop het boek the 9/11 complex
