De Nederlandse advocate Meike Terhorst heeft de afgelopen jaren een prominente rol gekregen binnen het publieke debat over coronabeleid, digitalisering en burgerrechten. Vanuit haar advocatenpraktijk in Alkmaar en haar politieke activiteiten namens Belang van Nederland voert zij juridische procedures tegen de overheid, spreekt zij zich uit tegen pandemiewetgeving en waarschuwt zij voor de gevolgen van digitale identiteitssystemen binnen Europa. Tijdens een conferentie in het Europees Parlement in Brussel op 4 maart 2026 trok Terhorst internationaal aandacht met harde uitspraken over de invoering van het Digital ID-systeem, de rol van de Europese Unie en de invloed van internationale organisaties en investeerders.
Terhorst is werkzaam als advocate bij Advocatenkantoor Koopman in Alkmaar. Zij werd in 1993 beëdigd als advocaat en heeft daarmee meer dan dertig jaar juridische ervaring opgebouwd. Volgens advocatenregisters richt zij zich binnen haar praktijk op het burgerlijk recht en de algemene praktijk. Daarnaast behandelt zij zaken op het gebied van personen- en familierecht, psychiatrisch patiëntenrecht, jeugdbeschermingsrecht en strafrecht.
Tijdens de coronaperiode profileerde Terhorst zich nadrukkelijk als criticus van het Nederlandse coronabeleid. Zij omschreef de coronatijd publiekelijk als een “sociaal experiment” en uitte haar kritiek via mediaoptredens, waaronder bij Ongehoord Nederland en in regionale dagbladen. Ook na afloop van de acute coronaperiode bleef zij zich verzetten tegen pandemiewetgeving en internationale gezondheidsregelingen.
In het voorjaar van 2026 diende Terhorst een officieel verzoek in bij de Eerste Kamer om onderzoek te laten doen naar het Europese factcheck-initiatief Thematic_EU. Volgens haar functioneerde dit systeem als een verhuld censuurinstrument waarmee coronacritici structureel monddood werden gemaakt. Daarnaast sprak zij zich kritisch uit over de verhouding tussen de uitvoerende macht, de rechtspraak en de journalistiek. In 2026 werkte zij samen met vrije journalisten in een rechtszaak tegen de Staat en de Raad voor de rechtspraak om de openbaarheid van rechtspraak te verdedigen.
Naast haar werkzaamheden als advocate is Terhorst politiek actief binnen BVNL, de partij van Wybren van Haga. Zij stelde zich kandidaat voor de Tweede Kamer en richt haar politieke agenda op het beschermen van grondrechten, privacy en eigendomsrechten. Binnen dat kader spreekt zij zich fel uit tegen de ontwikkeling van smart cities, waarbij volgens haar burgers via digitale infrastructuur en sensoren voortdurend gevolgd kunnen worden. Ook verzet zij zich tegen de invoering van een verplicht digitaal identiteitsbewijs voor toegang tot overheidsdiensten.
Terhorst voerde namens BVNL eveneens juridische procedures tegen de overheid. Via een procedure op basis van de Wet open overheid dwong zij samen met BVNL openheid af van het Ministerie van Buitenlandse Zaken over een brief aan de Wereldgezondheidsorganisatie betreffende het Nederlandse voorbehoud op internationale gezondheidsregelingen. De rechter stelde BVNL daarbij in het gelijk.
Op 4 maart 2026 trad Terhorst op als spreker tijdens een conferentie over het Digital ID in het Europees Parlement in Brussel. De bijeenkomst werd georganiseerd door het Duitse Europarlementslid Christine Anderson namens de politieke fractie Sovereign Nations. Tijdens de conferentie nam Terhorst deel aan een paneldiscussie met internationale sprekers en critici, waaronder Reggie Littlejohn, Richard Werner en Martin Haditsch.
Volgens de verstrekte informatie draaide het debat om de snelle invoering van digitale identiteitssystemen binnen Europa en de mogelijke gevolgen daarvan voor privacy en burgerlijke vrijheden. Terhorst verklaarde tijdens haar bijdrage dat het Digital ID-systeem volgens haar is ontwikkeld door de organisatie ID2020, waarbij zij onder meer verwees naar betrokkenheid van de Rockefeller Foundation, Microsoft en Accenture. Ook stelde zij dat de Europese Unie een cruciale rol speelde bij de implementatie van digitale vaccinatiekaarten en verwees zij naar een roadmap-project dat in 2018 werd gelanceerd, vlak voor het uitbreken van de coronapandemie.
Verder verklaarde Terhorst dat de Europese Unie volgens haar onder invloed staat van banken en investeerders. Zij verwees daarbij naar handelsafspraken tussen Canada en Europa uit 2016. In haar toespraak stelde zij dat politici profiteren van financiële structuren rondom deze ontwikkelingen en sprak zij over een “kartel” dat volgens haar steeds machtiger wordt.
Tijdens dezelfde bijdrage deed Terhorst uitspraken over vermeende vaccinatiechips en microchips bij kinderen in Bangladesh en Kenia. Zij omschreef dit als een “crime against humanity” en stelde dat chiptechnologie mensen hun waardigheid en rechten zou afnemen. Volgens haar bestaat het risico dat dergelijke systemen wereldwijd worden uitgerold. Ook verklaarde zij dat Europese politici volgens haar handelen in het belang van dit kartel.
Daarnaast verwees Terhorst naar een Europese studie uit 2017 over het chippen van werknemers. Zij omschreef dit als een voorbeeld van een Europese Unie die volgens haar een grens overschrijdt. De uitspraken maakten deel uit van een bredere discussie over digitale identiteitssystemen, toezicht en controlemechanismen binnen moderne samenlevingen.
De conferentie in Brussel vormde een nieuw hoofdstuk in de internationale discussie rond digitale identificatie, privacy en overheidscontrole. Binnen die discussie positioneert Meike Terhorst zich nadrukkelijk als juridisch en politiek tegenstander van verdere digitalisering van identiteits- en controlesystemen. Vanuit haar rol als advocate, activist en politica blijft zij betrokken bij juridische procedures, politieke campagnes en internationale conferenties waarin kritiek wordt geuit op pandemiewetgeving, digitale surveillance en Europese beleidsontwikkelingen.■
