De dag zelf met Kees van der Pijl en George van Houts.
Op 11 september 2001 veranderde de wereld in enkele uren. Vliegtuigen sloegen in op de Twin Towers en het Pentagon, duizenden mensen stierven en de War on Terror werd geboren. In de YouTube-reportage van blckbx, gepresenteerd door George van Houts, neemt politicoloog Kees van der Pijl de kijker mee in een minutieuze reconstructie van precies die dag.
Op basis van zijn boek Israël en 9/11: 25 jaar oorlog en terreur, verschenen bij De Blauwe Tijger, legt hij bloot welke actoren, belangen en lagen volgens hem die ochtend de koers bepaalden. Dit is Deel 1 van de deep dive. Wat Van der Pijl die ochtend zag, was nog maar het begin van een verhaal dat veel verder reikte dan de beelden op televisie.
Van Houts opent de uitzending met een welkom bij de deep dive over Israël en 9/11. De voorgeschiedenis – van zionisme en de stichting van Israël tot de oorlogen in het Midden-Oosten en de War on Terror – is al behandeld. Nu staat de dag zelf centraal: de betrokkenheid van Israël, de lagen binnen wat Van der Pijl beschrijft als een Israëlisch-Anglo-Saxon-Zio-Neocon-complot en de compartimentalisatie.
Zij bespreken wat er volgens Van der Pijl gebeurde, welke tegenstrijdigheden naar voren komen en wat er misging. Het boek is verkrijgbaar via De Blauwe Tijger.
Maar daarmee begon pas het echte verhaal van die ochtend.
De ochtend die alles veranderde.
Van der Pijl werkte die dag in Brighton and Hove. Hij werd opgebeld met het verzoek de televisie aan te zetten. Die avond zag hij op een trap enkele Pakistanen zitten die hem aankeken alsof zij de situatie onder controle hadden. De volgende ochtend las hij in The Guardian het standaard linkse verhaal van Saskia Sassen: de aanslagen waren volgens haar een voorspelbare reactie op jaren van westerse interventies.
Van der Pijl liet zich daar aanvankelijk door overtuigen. Pas later las hij het boek van Christopher Bollyn uit 2012, waarin de rol van Israël bij de gebeurtenissen rond de Twin Towers uitgebreid wordt besproken. Bollyn voerde volgens Van der Pijl jarenlang eigen onderzoek uit, sprak met betrokkenen en verzamelde documenten. Na publicatie zou hij bezoek hebben gekregen van drie CIA-medewerkers, waarna hij naar Zweden vertrok.
Voor Van der Pijl bleef het boek een standaardwerk. Wat toen nog niemand wist, was hoe ver die tentakels reikten.
Na zijn emeritaat aan de Universiteit van Sussex tweette Van der Pijl in 2019 dat de Twin Towers volgens hem niet door Saoedi’s maar door Israëliërs, gesteund door zionisten binnen de Amerikaanse regering, waren neergehaald. De universiteit reageerde daarop kritisch. Na een briefwisseling besloot Van der Pijl zelf afstand te doen van zijn emeritusstatus.
Ook zakenman Leonard Blavatnik komt ter sprake. Toen Van der Pijl in 2019 een 9/11-conferentie organiseerde in DeLaMar in Amsterdam, probeerden tegenstanders volgens hem de bijeenkomst tegen te houden. Het theater zette de conferentie uiteindelijk toch door.
Daarmee was de kous niet af.
Politici als Francesco Cossiga en Andreas von Bülow wezen volgens Van der Pijl al vroeg richting de Mossad. Zelf kwam hij pas later tot de conclusie dat achter 9/11 een Mossad-Zio-Neocon-operatie schuilging. In zijn boek Global Rivalries uit 2006 schreef hij nog voorzichtig over de aanslagen.
Volgens latere analyses, zo stelt hij, waren er geen kapers en mogelijk zelfs geen passagiersvliegtuigen betrokken. De vermeende kapers zouden zijn onderhouden door Pakistan, Saoedi-Arabië en de Emiraten.
Als propagandamiddel noemt Van der Pijl 9/11 een meesterstuk. Tegelijkertijd zouden volgens hem belangrijke onderdelen van de uitvoering zijn mislukt. Er waren wel enorme explosies. De echte verrassing moest nog komen.
De chronologie van de inslagen.
Om 08.45 uur vliegt volgens de officiële lezing American Airlines-vlucht 11 de Noordtoren binnen ter hoogte van de 91e en 92e verdieping. Een kwartier later volgt de inslag in de Zuidtoren.
Volgens Van der Pijl roept vooral de tweede inslag vragen op. Op beelden lijkt de neus van het toestel dwars door het gebouw heen te gaan zonder zichtbare schade aan de buitenstructuur. Daarnaast bestaan er volgens hem slechts zeer beperkte beelden van de eerste inslag.
De torens waren ontworpen om een botsing met een verkeersvliegtuig te kunnen weerstaan. Larry Silverstein had kort daarvoor de lease van het complex overgenomen en de verzekeringsvoorwaarden aangepast voor uitkering bij twee afzonderlijke aanslagen. Silverstein en zijn kinderen waren die ochtend niet aanwezig.
Dat detail zou later cruciaal blijken.
In de aanloop naar 11 september zouden Israëlische bedrijven zoals Promise en Ptech diep zijn doorgedrongen in Amerikaanse overheids- en defensiesystemen. Daardoor zou het volgens Van der Pijl mogelijk zijn geweest fictieve vliegtuigen op radarschermen te tonen.
Tegelijkertijd vonden vijftien militaire oefeningen plaats, waaronder scenario’s met gekaapte vliegtuigen. Vicepresident Dick Cheney centraliseerde de bevoegdheid om gevechtsvliegtuigen in te zetten. Daardoor stonden volgens Van der Pijl slechts vier onderscheppingsjagers paraat voor heel Noord-Amerika.
Pas jaren later werd duidelijk hoe desastreus die gelijktijdigheid was.
Team A, Team B en Team X
Volgens onderzoekers Henshall en Morgan bestond de operatie uit drie lagen.
Team A vormde de werkelijke regie en bestond volgens hen uit figuren als Benjamin Netanyahu, Ehud Barak, Donald Rumsfeld en Dick Cheney.
Team B wist dat er iets stond te gebeuren, maar kende niet alle details. Volgens deze theorie hoorde George W. Bush tot deze groep.
Team X bestond uit de uitvoerders.
Volgens Van der Pijl liep niet alles volgens plan en verraste Team X zelfs delen van Team A. Een belangrijk discussiepunt was of de gebeurtenissen als een misdaad of als een militaire aanval moesten worden behandeld. Barbara Honegger stelde dat een aanval op een militair doelwit noodzakelijk was om een oorlog te rechtvaardigen.
Dat doelwit werd het Pentagon. Daarmee werd het raadsel alleen maar groter.
Het raadsel van AA11 en AA77.
Volgens Van der Pijl zijn American Airlines-vluchten 11 en 77 nooit regulier opgestegen. Hij stelt dat vluchtgegevens ontbreken of onvolledig zijn en dat essentiële registraties niet terug te vinden zijn. Ook wijst hij erop dat geen van de acht piloten de internationale kapingscode 7500 invoerde.
Volgens hem wijst dat erop dat er geen daadwerkelijke kapingen plaatsvonden. Maar daarmee begon pas het onderzoek naar wat er werkelijk in de lucht hing.
Het Pentagon en de Granit-raket.
De beroemde spiraalmanoeuvre richting het Pentagon kan volgens Van der Pijl onmogelijk zijn uitgevoerd door Hani Hanjour, die volgens officiële documenten moeite had met het besturen van kleine vliegtuigen. Vrijwel direct na de inslag werden camerabeelden door de FBI in beslag genomen.
Van der Pijl verwijst vervolgens naar de theorie van Dmitri Khalezov. Volgens deze theorie werd het Pentagon geraakt door een Granit-raket van Sovjetmakelij, afkomstig uit een onderzeeërarsenaal dat na de Koersk-ramp beschikbaar kwam.
De raket zou door drie ringen van het Pentagon zijn gegaan en op de binnenplaats tot stilstand zijn gekomen. Onderzoeker Pearse Robinson stelde later dat de beschreven vliegroute onmogelijk door een menselijke piloot kon zijn gevlogen. Een dekmantelvliegtuig zou te laat zijn gearriveerd en uiteindelijk zijn geland op Reagan National Airport.
Tegelijkertijd kwamen medewerkers om het leven die onderzoek deden naar een vermist bedrag van 2,3 biljoen dollar binnen het Pentagon. Wat toen nog niemand wist, was de diplomatieke crisis die daarop volgde.
De swap in de lucht.
Onderzoeker Frank Smit, bekend onder het pseudoniem Dik Kok, beschreef volgens Van der Pijl een scenario waarbij vliegtuigen tijdelijk uit het zicht van radar verdwenen om te worden vervangen door andere toestellen of drones. In Boston zou radarapparatuur tijdelijk zijn uitgeschakeld. De techniek zou volgens deze theorie teruggaan tot Operation Northwoods uit 1963.
Getuigen meldden vliegtuigen zonder ramen. Andere waarnemers wezen op inslaggaten die volgens hen te klein waren voor een Boeing. Coen Vermeeren stelde dat aluminium constructies onmogelijk door de stalen structuur van de torens konden dringen. Volgens de theorie zouden zelfs geprojecteerde beelden zijn gebruikt. Daarmee was de kous niet af.
Explosieven in de torens.
Christopher Bollyn beschrijft explosies in beveiligde computerruimtes van onder meer Fuji Bank en Marsh & McLennan. Ook komt het Gelatin-kunstenaarscollectief ter sprake, dat een jaar eerder toegang had tot de 91e verdieping van een van de torens. Volgens Rebecca Roth zouden dozen met de markering BB18 kunnen hebben verwezen naar ontstekingsmechanismen.
Daarnaast wordt gewezen op onderhoudswerkzaamheden aan de liften door bedrijven die volgens Van der Pijl later uit beeld verdwenen. De echte verrassing moest nog komen.
/
WTC 7 en de commissie.
Volgens Van der Pijl verliepen zowel de aanval op het Pentagon als de gebeurtenis in Shanksville anders dan gepland. Philip Zelikow, later uitvoerend directeur van de 9/11 Commissie, had volgens critici al vooraf een duidelijke interpretatie van de gebeurtenissen ontwikkeld. President Bush en vicepresident Cheney verzetten zich aanvankelijk tegen een onderzoekscommissie. Pas na 444 dagen werd die ingesteld onder druk van nabestaanden.
In het uiteindelijke rapport komt het woord explosie volgens Van der Pijl slechts één keer voor. Daarnaast wijst hij op de instorting van WTC 7. Het gebouw werd niet geraakt door een vliegtuig maar zakte later die dag toch in. De BBC meldde de instorting zelfs voordat deze had plaatsgevonden.
Ook haalt Van der Pijl opnieuw Christopher Bollyn aan, die volgens hem door CIA-medewerkers werd mishandeld. Dat detail zou later cruciaal blijken.
Atlantisch zionisme en de nasleep.
Van der Pijl beschrijft een ontwikkeling die hij Atlantisch zionisme noemt. Volgens hem nam deze stroming na de val van de Sovjet-Unie een centrale plaats in binnen de Atlantische machtsstructuur. Hij verwacht niet dat er ooit nog een nieuw officieel onderzoek naar 9/11 komt, net zoals volgens hem ook het volledige verhaal rond de moord op John F. Kennedy nooit boven tafel kwam.
Van der Pijl verwijst verder naar uitspraken van een Israëlische generaal die opriep tot een nieuwe 9/11 en naar het incident waarbij een B-52 met kernwapens zonder de juiste autorisatie vloog. Ook Jeffrey Epstein, Ehud Barak en Paul Bremer komen in dit verband voorbij.
Volgens Van der Pijl loopt de door Ronen Bergman beschreven doctrine Rise and Kill First als een rode draad door de gebeurtenissen. Pas jaren later werd duidelijk hoe die doctrine tot vandaag doorwerkt.
Van Houts bedankt Van der Pijl voor zijn uitgebreide toelichting en beveelt het boek aan. Ook vraagt hij steun voor blckbx, zodat dit soort uitzendingen mogelijk blijven.
De vliegtuigen zijn verdwenen. De getuigenissen liggen er nog. De oorlogen zijn gevoerd. De doden zijn begraven. Maar volgens Van der Pijl is de belangrijkste vraag van 11 september 2001 nog altijd onbeantwoord. ■ Bron: Blckbx &
